Ціханоўская на парадку дня. Чаму я прагаласую

Аляксандр
Фядута
паліткансультант

Зварот Святланы Ціханоўскай да беларускага народу 18 сакавіка гэтага года ёсць за што крытыкаваць. І можна крытыкаваць. І, імаверна, варта было б пакрытыкаваць. Але я не буду гэтага рабіць.

Цягам тыдня я, нарэшце, разбяруся, як працуе платформа «Голас» (так, я мамант з даайцішнай эры, калі хочаце – апошняе пакаленне «саўка») і аддам свой голас за тое, пра што мяне папрасіла Святлана Георгіеўна.

Гэта трэба зрабіць. І я ўпершыню прашу сваіх чытачоў зрабіць гэты далёка не бессэнсоўны крок.

Ціханоўская заклікала да агульнанацыянальнага галасавання за перамовы

Ён не дадасць легітымнасці спадарыні Ціханоўскай, бо ўзровень ейнай легітымнасці праяўляецца ўстаўленні да яе міжнародных арганізацыяў і замежных палітыкаў. Да яе адносяцца – ужо – як да паўнамоцнага прадстаўніка беларускага грамадства: яна трапіла ў сусветны парадак дня разам з Беларуссю. І мой голас, на жаль, не зробіць яе ўжо заўтра прэзідэнтам маёй краіны.

Святлана Ціханоўская галасуе ў Менску. 9 жніўня 2020 года. Фота: Аляксандр Васюковіч / Vot-tak.tv / Belsat.eu

Але мой голас акрэсліць: паўнамоцны прадстаўнік Беларусі ў ААН такім не ёсць, бо не ўяўляе мяне, калі кажа пра сто тысячаў чытачоў Ціханоўскай у Twitter. Ён пацвердзіць: экс-кіраўнік ГУБАЗіК Мікалай Карпянкоў хлусіць, калі кажа, што пратэст садзьмуўся, бо пратэст не на вуліцах, а ў галовах. Ён прымусіць членаў камісіяў рэферэндуму, на якім плануецца праціснуць лукашэнкаўскую Канстытуцыю, памятаць: нас шмат, а значыць, фальсіфікаваць вынікі гэтага галасавання без паўтарэння супрацьстаяння жніўня 2020 года будзе немагчыма.

Чыста тэарэтычна Святлана Ціханоўская можа колькі заўгодна казаць пра гэта ў сваіх зваротах да нас і ў сваіх гутарках з паўнамоцнымі прадстаўнікамі заходняй супольнасці. Але каб пацвердзіць гэта, ёй сёння патрэбныя нашыя галасы.

Так атрымалася: я не галасаваў 9 жніўня, бо лічыў гэта бессэнсоўным крокам.

Цяпер гэта не бессэнсоўна. Цяпер гэта неабходна.

Гэта не азначае, што я веру ў канчатковую абвешчаную мэту – быццам Лукашэнка рэальна пойдзе на перамовы з Ціханоўскаю. Пры любых пасярэдніках і любым складзе дэлегацыяў. Ён наагул, з майго гледзішча, цяпер не здольны ні на адзін хоць трохі асэнсаваны крок, акрамя ўвядзення ваеннага становішча. Але гэта не азначае, што абвешчаная мэта не можа скарэктавацца ў вачах кожнага, хто думае пра будучыню краіны. Можа і мусіць. Мы павінныя яе скарэктаваць. Але крок пры гэтым застанецца тым жа.

Святлана Ціханоўская і Эманюэль Макрон сустрэліся ў Вільні. Фота: тэлеграм-канал «Пул Первой»

Ціханоўская – усяго толькі жывы інструмент для дасягнення гэтай будучыні. Няхай яна не крыўдуе на мяне. Гэта гістарычная роля, якая выпадае не кожнаму палітыку. Імя Святланы Ціханоўскай ужо ўпісанае ў нашую гісторыю. І колькасць галасоў, пастаўленых намі пад старонкаю, на якой яно ўпісанае, узмоцніць эфектыўнасць выкарыстання гэтага інструмента.

І я, скептык, які звыкся за апошнія гады крытыкаваць беларускую апазіцыю і моцна псаваў гэтым нервы і ёй, і самому сабе, з аптымізмам думаю цяпер, што супраць гэтага калектыўнага кроку мне нарэшце няма чаго запярэчыць. Я магу толькі вітаць і здзейсніць гэты крок разам з усімі. Бо гэта крок ад прорвы, у якую штурхаюць нас тыя, хто нічога, акрамя гвалту і грамадзянскай вайны, прапанаваць ужо не ў стане.

Галасаванне як дапаможнік па рэвалюцыі

Аляксандр Фядута/МВ belsat.eu

Меркаванне аўтараў можа не супадаць з пазіцыяй рэдакцыі.

Больш матэрыялаў