Andrzej Poczobut: każdy krok w celi przybliża mnie do Grodna

Przetrzymywany od czterech miesięcy w areszcie śledczym działacz Związku Polaków na Białorusi Andrzej Poczobut po tygodniach milczenia znów zaczął przysyłać listy do rodziny i przyjaciół.

Pisze w nich, jak się czuje, o swoim nastroju i o tym co robi w ciągu dnia. Trzech anonimowych czytelników Radia Swaboda podzieliło się swoimi listami od więźnia reżimu Alaksandra Łukaszenki.

Przypomnijmy, że Andrzej Poczobut zakaził się w więzieniu w Żodzinie koronawirusem, bardzo osłabł i źle znosił chorobę.

Andrzej Poczobut zakażony Covid w białoruskim areszcie

Pod naciskiem mediów został przeniesiony ze zwykłej celi do izby chorych, a gdy doszedł do siebie został skierowany na trzytygodniową kwarantannę, którą zakończył 8 lipca. W tym czasie nie miał z nim kontaktu ani prawnik, ani rodzina. Musieli zadowolić się lakoniczną informacją o stanie jego zdrowia. Będąc na kwarantannie nie mógł wysyłać ani odbierać listów.

Teraz dziennikarz nadrabia rozłąkę z bliskimi. Oto kilka słów od Andrzeja Poczobuta:

„Nie tracę optymizmu i pogody ducha”

Andrzej Poczobut. Zdj. belsat.eu

Andrzej przyznaje, że ciężko znosił chorobę, ale na razie nie odczuł skutków ubocznych zakażenia i ma nadzieję, że tak pozostanie.

– Moje serce nadal, dzięki Bogu, pracuje normalnie. Mam nadzieję, że moje zdrowie jest silniejsze niż myślałem – napisał.

Mimo trudności Poczobut utrzymuje dobry nastrój.

– Chociaż rzeczywistość jest tu w ciemnej tonacji, nie tracę optymizmu i pogody ducha. Wierzę, że ostatecznie i tak wygra prawda i sprawiedliwość.

Pobyt w więzieniu latem nazywa piekłem.

– Prawdziwą karą jest tutaj upał, który jest przyjemny na dworze i nad rzeką lub jeziorem. (…) Tak więc w tym roku, jak nigdy dotąd, czekam na koniec lata, a przynajmniej na porę deszczową nad Żodzinem. To oczywiście czysty egoizm, ale nawet nie będę tego ukrywał – pisze Andrzej.

Andrzej Poczobut uznany za aresztanta „o skłonnościach do ekstremizmu”

Jednemu z kolegów dziennikarz opowiedział w liście anegdotę o Rokossowskim i Stalinie:

– Kiedy Rokossowski został zwolniony z więzienia w 1940 roku (zdaje się) i spotkał się ze Stalinem, przywódca proletariatu bez mrugnięcia okiem zapytał: „Gdzie byłeś tak długo? Rokossowski odpowiedział: Byłem w więzieniu, towarzyszu Stalin”. „Cóż, znalazłeś czas, żeby w więzieniu posiedzieć” – odpowiedział Stalin.

Po kwarantannie więzień powrócił do „tradycyjnego harmonogramu” i codziennych przygotowań do procesu.

– Moja sprawa toczy się powoli, ale nie przejmuję się. W więzieniu jesteś tylko pasażerem, który podróżuje, a raczej którego wiozą, a twój wpływ na kierunek, w którym się poruszasz, jest bardzo ograniczony – konstatuje dziennikarz.

Przyznaje, że do takich okoliczności trudno się przyzwyczaić.

– Ale kiedy już się do tego przyzwyczaisz, wiesz, że czasami musisz być bardzo twardym, a czasami po prostu nie zwracasz uwagi i żyjesz w przekonaniu, że czas mija i nikt nie może tego zatrzymać. Wszystko minie, to (więzienie) też – pisze z właściwym sobie dystansem do rzeczywistości Andrzej Poczobut.

Data rozpoczęcia procesu nie została jeszcze wyznaczona.

– Jak dotąd czas leci bardzo szybko. Nie zdążysz się obejrzeć – a już jest wieczór – pisze.

“Nie mogę prosić o ułaskawienie, bo mój syn nie jest winny”. Rozmowa z rodzicami Andrzeja Poczobuta

„Każdy krok – to krok w kierunku Grodna”

Poczobut napisał, że żyje głównie wspomnieniami swojego rodzinnego Grodna, „naszego pięknego Niemna”.

– Bardzo go kocham. Jest tak rozmaity: od wąskiego ruczaju do morskich wręcz szerokości… Uwielbiam też letni las, kiedy tymianek, kiedy inne kwiaty… W ogóle brakuje mi natury – cytuje słowa Andrzeja Radio Swaboda.

Pisze, że stara się jak najwięcej ćwiczyć w celi i dużo spacerować.

– Wymyśliłem to tak: każdy krok to krok w kierunku Grodna. To bardzo motywujące.

W ostatniej celi, w której siedział, miał 4 kroki w jedną stronę, ale chodził kilka godzin dziennie.

– Każdy krok – i jesteś bliżej domu. To motywuje! Wiem, że wywieźli mnie daleko, a zabiorą jeszcze dalej, ale jak się nie poddasz i będziesz kroczyć dalej, prędzej czy później dotrzesz do domu, naszego królewskiego miasta.

Przypominamy, w najbliższą niedzielę przypada 4 miesięcznica uwięzienia Andrzeja Poczobuta. W Warszawie, Białymstoku i Sopocie odbędą się o godzinie 14.00 pikiety, których uczestnicy będą się domagać uwolnienia Andrzeja i prezes ZPB Andżeliki Borys.

Działacze Związku Polaków na Białorusi zostali oskarżeni o „rozniecanie nienawiści na tle narodowościowym” i „rehabilitowanie nazizmu”, za co grozi im do 12 lat więzienia. ZPB to największa na Białorusi organizacja niezależna od reżimu Alaksandra Łukaszenki. Andżelika Borys i Andrzej Poczobut zostali uznani za więźniów politycznych.

Zamiast badań i opieki lekarskiej – powrót do przepełnionej celi?

pj/belsat.eu wg Znad Niemna

Wiadomości