2010-ы супраць 2020-га: успомнім усіх пайменна

Аляксандр
Фядута
паліткансультант

Калі нашага Астапа нясе, той нясе яго ўжо канчаткова.

Вось і цяпер панесла. Цытуем:

«Калі ў кагосьці з вас памяць кароткая, смею нагадаць: мы гэта праходзілі. Узгадайце 2010 год. І тады як раз усё пачыналася для таго, каб нас паставіць на калені, – адзначыў кіраўнік дзяржавы. – Увялі санкцыі, нахілялі. Не атрымліваецца… І тады на чарговых прэзідэнцкіх выбарах вырашылі паставіць на калені, арганізаваўшы гэтую банду, і кінуўшы на Дом ураду».

«Там 400 чалавек агрэсіўных баевікоў, якіх мы ведалі пафамільна. Плюс яшчэ 400, якія маглі там варушыцца. А астатнія – гэта разявакі. І ў асноўным там былі смаркачы, якіх аддавалі пад распіску маці. Яны прыходзілі і забіралі сваё каштоўнае стварэнне», – нагадаў Аляксандр Лукашэнка пра падзеі дзесяцігадовай даўніны.

«Гэты ўжо зарыдаў». Лукашэнка заявіў, што ў справе Бабарыкі няма палітыкі

У мяне памяць доўгая. Што было ў 2010-м годзе памятаю. Асабліва, вядома, памятаю славутыя заявы тагачаснага кіраўніка Адміністрацыі Прэзідэнта Беларусі Уладзіміра Макея аб падрыхтоўцы тэрарыстычных актаў і сюжэт тэлебачання аб металічных завостраных штырах, якімі штаб Някляева нібыта меў намер ладзіць славутыя «масавыя беспарадкі». Цяпер Аляксандр Лукашэнка, «нагадваючы пра падзеі дзесяцігадовай даўніны», кажа пра банду ў 400 чалавек «агрэсіўных баевікоў», якіх яны «ведалі пафамільна».

Вось з гэтага месца, калі можна, крыху падрабязней, калі ласка. Хацелася б даведацца прозвішчы гэтых 400 баевікоў, турэмныя тэрміны, да якіх яны былі прысуджаныя. Таму што, знаходзячыся ў 2010 годзе ў гушчы падзеяў, памятаю шмат чаго – акрамя баевікоў. І іх прозвішчаў. Не фігуравалі яны на судах.

19 снежня 2010 года, Плошча Незалежнасці. Фота: Аляксандр Саенка / Belsat.eu

Бо калі б фігуравалі, і суд вынес бы ім абвінаваўчы прысуд (доказна), наступная гісторыя ўзаемаадносін Захаду і Рэспублікі Беларусь развівалася б крыху інакш. І санкцыі былі б не пашыраныя, а звужаныя. І таму ж Макею, толькі ўжо ў якасці міністра замежных справаў, не даводзілася б апраўдвацца перад калегамі па нялёгкай дыпламатычнай працы, заяўляючы, што, можа быць, у чымсьці перахліснулі – ну ды ў каго не бывае… І не прыйшлося б чакаць крымскага і данбаскага канфлікту Расеі і Украіны, каб падстаўляць крэсла спадарыні Меркель, тым самым пераводзячы сябе ў разрад «неапошняга дыктатара Еўропы». І наагул бы шмат чаго не было.

У справе пра 14 ліпеня 450 сведкаў. На яе кінутыя ўсе магчымыя следчыя

Але яны не фігуравалі. І, мяркуючы па ўсім, не было іх наагул. Таму што калі было ў краіне 400 вядомых па імёнах і прозвішчах баевікоў, і калі іх адпусцілі дадому, не давёўшы справу да суда, то мы маем справу з дзяржаўным злачынствам, у якім удзельнічалі заступнікі і ўкрывацелі ў асобе генералаў Зайцава, Куляшова і, страшна сказаць, самага галоўнакамандуючага спадара Лукашэнкі.

Не, вядома, можна паспрабаваць выдаць за баевікоў Уладзіміра Някляева, Андрэя Саннікава, Мікалая Статкевіча і, страшна сказаць, Ірыну Халіп з Аляксандрам Фядутам. Але вось каго заўгодна можна з нас ляпіць – а вось на баевікоў не цягнем. Як не цягнуць на баевікоў Аляксандр Малчанаў, Фёдар Мірзаянаў, Павел Вінаградаў, Дзмітрый Дрозд і ўсе астатнія асуджаныя па справе аб 19 снежня 2010 года.

БДІПЧ АБСЕ не будзе рабіць ацэнку выбараў у Беларусі

Можна, вядома, сказаць, што ў нашага Астапа склероз, бо… Бо… – ну і далей па тэксце Іллі Ільфа і Яўгена Пятрова. Але ў яго генералаў жа, якія ў тыя часы відавочна былі не ніжэй палкоўнікаў, склероз назірацца не павінен. Напрыклад, у генерала Вакульчыка. Ён гэтых баевікоў памятае – ці не? Генерал Раўкоў? Зноў-такі генерал Караеў? Людзі ў пагонах, падкажыце, былі баевікі ці не было іх? Хочацца ж паглядзець у вочы ім, свалачам…

Мне здаецца, 2010 год ператварыўся ў Лукашэнкі ў своеасаблівы пункт адліку. Маўляў, зробім як тады – і нам зноў усё з рук сыдзе. Нам павераць. Нам дапамогуць адпаўзці ад Расеі, якая заўзятых Бабарык на нас спусціла. Галоўнае – своечасова заявіць, што мы будзем дубасіць па галовах выключна тэрарыстаў, а зусім не мірных грамадзянаў. Вось ужо, напэўна, і генерал Вакульчык сабраў на іх дасье.

Ах, не на іх? Зноў на нейкую гарадзенскую бабулю? Так яна і ёсць галоўная натхняльніца ўсяго тэрарызму ў Беларусі! Яна ж ва ўніверсітэце палітэканомію дзяржаўнаму злачынцу Фядуце выкладала! Як – няма гэтага ў дасье? Спадар генерал, упішыце, калі ласка. Каб ужо дасье на абодвух было поўным.

«Любы, хто не працуе на перамогу, працуе на ворага». Пракоп’еў апублікаваў адразу два новыя звароты

Меркаванне аўтараў можа не супадаць з пазіцыяй рэдакцыі.

Больш матэрыялаў