ЧМТ, пералом пазванкоў: як затрымлівалі доктара, які апераваў збітага на Акрэсціна

Аляксея Беластоцкага, 31-гадовага ўролага з 4-ай менскай клінічнай лякарні, арыштавалі, калі ён дапамагаў прыбіраць соль з надпісу памяці забітага Аляксандра Тарайкоўскага. Лекара білі ў мікрааўтобусе і ў РУУСе. З Акрэсціна яго забралі на хуткай у цяжкім стане са шматлікімі траўмамі.

Аляксей Беластоцкі. Фота з асабістага архіву

«Я прасіў не ламаць мне рукі, бо я медык»

Усё здарылася 2 верасня, распавядае Belsat.eu Аляксей Беластоцкі, уролаг менскай клінічнай лякарні. У той вечар, каля 19:00, ён ехаў да свайго бацькі. У раёне станцыі метро «Пушкінская» убачыў натоўп людзей і вырашыў даведацца, ці не патрэбная там некаму медычная дапамога. Аляксей прыпаркаваў аўтамабіль і пайшоў да людзей. Прыводзім аповед доктара пра тое, што адбывалася далей:

«Я пабачыў, што людзі прыбіраюць рэагент з мемарыяльнага надпісу ў памяць аб забітым Аляксандры Тарайкоўскім. На шчасце, медычная дапамога нікому не была патрэбная, але я вырашыў далучыцца да прыборкі солі. І раптам пачуў, як супрацоўнік міліцыі спрабуе разагнаць людзей, запужвае іх артыкулам за ўдзел у несанкцыянаваным масавым мерапрыемстве, патрабуе дакументы. Я запытаўся, хто ён такі і адкуль, папрасіў і яго прад’явіць дакументы. Прадстаўляцца ён не жадаў, але сказаў, што адвязе мяне ў РУУС.

Аляксей Беластоцкі. Фота з асабістага архіву

Потым падышоў яшчэ нейкі чалавек у цывільным і запатрабаваў разыходзіцца, бо нібыта там вядуцца рамонтныя працы. Мы пыталіся – дзе агароджа, дзе хоць нешта, што ўказвае на рамонт? Гэты чалавек падышоў бліжэй і дакрануўся да мяне. Я сказаў яму – не чапайце мяне. Ён загадаў мне адысці. Я запытаўся – гэта просьба ці загад? Ён кажа – просьба. Я тады сказаў, што не буду выконваць ягоную просьбу, бо хто ён такі? Па ягоным позірку я зразумеў, што РУУСам справа не скончыцца.

І хутка я пабачыў, як на мяне ідуць чалавек дзесяць хлопцаў моцнага целаскладу ў цывільным, а таксама ў масках і кепках. Людзі паспрабавалі мяне абступіць, але тыя хлопцы вырвалі мяне і пацягнулі ў бус, дзе пачалі збіваць. Выкруцілі мне рукі. Я прасіў іх не ламаць рукі, бо я медык, але мяне ніхто не слухаў.

Напачатку я спрабаваў вырывацца, калі яны мяне білі, але хутка сілы ў мяне скончыліся. Мяне пасадзілі на падлогу. Адзін з іх закрыў мне майкай твар і так трымаў мяне, другі лазіў у маім тэлефоне, а трэці, той, у якога я прасіў паказаць дакументы, біў мяне і лаяўся ў мой адрас».

Доктара, які ратаваў хворых на COVID-19 і дапамагаў пацярпелым падчас пратэстаў, кінулі за краты і пакаралі штрафам

«Балела спіна, было млосна, ванітавала – у такім стане павялі на суд»

Аляксея прывезлі ў Фрунзенскі РУУС. Там яго зноў білі.

«Кінулі на падлогу, было два моцных удару па галаве, напэўна, нагамі. Потым мне сказалі ўстаць, і нейкі супрацоўнік у цывільным ударыў мяне ў грудзі, зноў з лаянкай і крыкам.

Адзін з супрацоўнікаў РУУСа казаў мне: мы медыкаў паважаем, цэнім, запоўніце паперы і мы вас адпусцім. На мяне склалі два пратаколы – за ўдзел у несанкцыянаваным масавым мерапрыемстве і супраціўленне супрацоўнікам міліцыі. Я стаў дапісваць свае тлумачэнні, бо ў пратаколах шмат што не адпавядала рэчаіснасці. Ну і ў выніку мяне павезлі на Акрэсціна.

Там мяне ўжо не білі. Калі прывезлі, я сказаў, што ў мяне баліць спіна. Мне паабяцалі хуткую дапамогу. Але так і не выклікалі, а мяне адвялі ў камеру. З болем я правёў ноч. Раніцай мяне агледзела фельчар і таксама сказала, што будуць вырашаць пытанне з выклікам хуткай – яна бачыла, што стан у мяне быў не вельмі добры. У мяне балела спіна, я мачыўся крывёй.

Аляксей Беластоцкі. Фота з асабістага архіву

Пасля сняданка я паспрабаваў паспаць, але мяне стала трэсці, было млосна і я пачаў ванітаваць. Паклікаў фельчара, яна змерыла ціск, сказала, што высокі, укалола мне абязбольваючае. Боль крыху сціх, але млоснасць і ваніты працягваліся.

У такім стане мяне павялі на суд па Скайпе. Перад камп’ютарам я не мог падняць галаву, мне было вельмі дрэнна, балела шыя, галава, было млосна. Суддзя мне зрабіла заўвагу – паглядзіце на мяне. Я ёй сказаў – я не магу, шыя баліць, галава не падымаецца. Я заявіў хадайніцтва аб пераносе суда з-за дрэннага самаадчування. Мне нарэшце выклікалі хуткую і павезлі ў лякарню з падазрэннем на закрытую чэрапна-мазгавую траўму, садно ныркі і пашкоджанне спіны. У лякарні гэта ўсё пацвердзілі і каля 15.00 3 верасня мяне шпіталізавалі.

Сёння я сябе адчуваю больш-менш нармальна. Мне цяжка сядаць, уставаць, хадзіць па лесвіцы. Акрамя чэрапна-мазгавой траўмы і садно ныркі, выявіліся пераломы паяснічных пазванкоў, і пакуль не вельмі зразумела, што там дакладна. Таксама сёння мяне аглядаў ЛОР і сказаў, што ў мяне пашкоджаная правая барабанная перапонка, і ёсць нейкае кровазліццё ў вобласці вуха».

Праваабаронцы патрабуюць вызвалення затрыманых у межах справы аб «масавых закалотах»

«Частку яечка пасля збіцца давялося выдаліць, тканка была нежывая»

Аляксей Беластоцкі дапамагаў пацярпелым ад гвалту сілавікоў у СІЗА ў Жодзіна і на Акрэсціна, ратаваў хлопца, які пасля збіцця можа ўжо ніколі не стаць бацькам.

«14 жніўня мне патэлефанаваў знаёмы і сказаў, што патрэбная медычная дапамога людзям, якіх выпускалі з турмы ў Жодзіна. Мы з жонкай – яна таксама медык – паехалі туды. Людзі выходзілі з моцнымі ўдарамі, гематомамі.

З вельмі цяжкім выпадкам давялося сутыкнуцца на наступны дзень у Менску. 15 жніўня ў мяне было сутачнае дзяжурства. Да нас паступіў чалавек з Акрэсціна з траўмай машонкі, яму была патрэбная аперацыя. Траўма была відавочна наступствам жорсткага збіцця. Атрымаў яе мужчына 10 жніўня. А аперацыя была праведзена толькі 15, даволі позна. Таму давялося выдаляць частку яечка, бо тканка там была ўжо нежывая. Канешне, гэта можа сур’ёзна сказацца на фертыльнасці гэтага чалавека.

Жонка збітага менчука шукае сведак яго затрымання

Тое, што ў нас адбываецца – гэта поўнае бязладдзе і беззаконне. Я не магу падабраць іншага слова. Хто вінаваты? Перш за ўсё, дзеючы прэзідэнт, які менавіта ссінелымі пальцамі трымаецца за сваю ўладу, і сілавікі, якія яго падтрымліваюць. Праваахоўных органаў у нас больш няма. Бо яны не права ахоўваюць, што рабіць павінны, а чыняць бог ведае што. Калі ім патрэбна – закон працуе, калі ім не патрэбна – не працуе.

Я буду абскарджваць і складзеныя на мяне пратаколы, і дамагацца, каб былі прыцягнутыя да адказнасці тыя, хто мяне збіваў. Пакуль я быў на Акрэсціна, мае сябры, жонка знайшлі адвакатаў, сабралі крыху грошай, каб мне дапамагчы. Я буду змагацца за свае правы нават у нашай сітуацыі, калі законы не працуюць. І я думаю, што ўсе мы павінны змагацца. Я бачыў вочы тых людзей, што выходзяць на вуліцы гэтыя тыдні, і я не паверу, што яны змогуць здацца, і зноў таньчыць пад дудку аднаго псіхічна нездаровага чалавека.

Яшчэ да ўсіх гэтых падзей я думаў з’ехаць з Беларусі. Але цяпер, калі я бачу, як людзі выходзяць, я веру, што мы можам усё змяніць. Таму думкі пра ад’езд я пакуль адклаў. Я хачу паспрабаваць навесці парадак у сваёй краіне».

НА Belsat.eu

Hавiны