Мова Нанова Вершнік, берэйтар, машталер. Вучым беларускую мову


Чым можна і чым нельга карміць каня? Па якім прынцыпе звычайна даюць імёны пародзістым коням? Што такое «бочка» і «левада»? Якім патрэбам служаць сёдзельная, вазоўня і дзяннік?

На гэтыя і шмат якія іншыя пытанні вядоўцам перадачы Глебу Лабадзенку і Алесі Літвіноўскай адкажуць госці перадачы Павел Калінкаў, гаспадар сядзібы «Залатая шпора», і Ева Гілевіч, аматарка коннай язды і ўладальніца каня.

Конь, кабыла

Жарабя / жарабё – рус. жеребенок

Пабудовы

Стайня (рус. конюшня) – крытая гаспадарчая пабудова для ўтрымання коней

Сёдзельная / збруйная – пакоі для конскай збруі і рыштнку

Дзяннік – агароджаны загон для каня

Фуражная – месца для захоўвання кармоў (сена, аўса)

Вазоўня – пабудова для вазоў, брычак і саней

Манеж – вялікае, прасторнае і светлае крытае памяшканне з мяккім грунтам (тыпу ангара) для верхавой язды ды іншай працы з коньмі

Левада – агароджаны невялікі ўчастак зямлі пры стайні для працы з коньмі

Бочка – маленькі агароджаны круглы лапік зямлі для працы з коньмі

Выгул – агароджаная вялікая прастора для вольнага гуляння коней без чалавека

Выпас – месца ў полі для выпасу коней

Конны клуб

Людзі, якія займаюцца коньмі

Конеўласнік – рус. коневладелец

Коннік

Вершнік – рус. всадник

Берэйтар / машталер – аб’ездчык коней, настаўнік верхавой язды

Канявод

Конюх

Дысцыпліны коннага спорту: выездка, канкур, траябор’е

Пароды коней: Такененская, Гановерская, Англійская верхавая, Беларуская вупражная

Дрыкганты

Аматарская верхавая язда

Конны транспарт: воз, сані, брычка, дыліжанс, карэта

Глядзі таксама
Каментары