Afganistan 30 lat temu opuściły sowieckie wojska. Jak wygląda teraz? Najlepsze zdjęcia z Instagramu

Foto

Mężczyzna przy kramie z ptakami. Kabul, Afganistan

Sowiecka interwencja w Afganistanie zmieniła sytuację na świecie – jej niepowodzenie było jednym z powodów upadku ZSRR i bloku wschodniego. Był to także początek serii konfliktów, które trwają w Afganistanie do dziś.

W 1978 roku władzę w państwie objęła Ludowo-Demokratyczna Partia Afganistanu (LDPA), która ogłosiła powstanie Demokratycznej Republiki Afganistanu (DRA). W kraju zapanował chaos, a we wrześniu 1979 roku doszło do kolejnego przewrotu państwowego. Na czele państwa stanął Hafizullah Amin.

KGB zawiadomiło sowieckie władze, że Amin rzekomo jest agentem CIA. Komunistyczna Partia Związku Sowieckiego postanowiła postawić na czele Afganistanu lojalnego wobec sowieckiego rządu Babraka Karmala, który znajdował się wtedy na emigracji w ZSRR. 12 grudnia 1979 roku Biuro Polityczne KC KPZR podjęło decyzję o obaleniu Amina. Dwa tygodnie później zabili go agenci KGB, a do Afganistanu wprowadzono sowieckie wojska, nazywane eufemistycznie „ograniczonym kontyngentem”, mimo, że w szczytowym okresie liczył on 118 tys. żołnierzy. Służących tam żołnierzy nazywano „internacjonalistami” – czyli wypełniającymi obowiązek „międzynarodowej pomocy”.

W grudniu 1987, gdy Michaił Gorbaczow poleciał z oficjalną wizytą do USA, zapowiedział wyprowadzenie radzieckich żołnierzy. Po upływie roku, 14 kwietnia 1988 roku, w wyniku rozmów z Amerykanami, władze radzieckie podpisały Porozumienie Genewskie dotyczące uregulowania konfliktu. Wyprowadzanie wojsk sowieckich z Afganistanu zaczęło się już 15 maja.

W wojnie wzięło udział również ponad 30 tysięcy obywateli ZSRR pochodzących z Białorusi. 789 z nich zginęło, a 12 uznano za zaginionych bez wieści.

Po 30 latach od wyjścia wojsk ZSRR Afganistan jest jednym z najbiedniejszych państw w regionie, a poziom życia mieszkańców zależy od pomocy zagranicznej. Trwa tam obecnie konflikt zbrojny, w którym bierze udział ponad 20 ugrupowań terrorystycznych. Na terytorium kraju działają amerykańskie jednostki specjalne, które próbują walczyć z terrorystami. Jednak główne siły zachodniej koalicji wycofano.

Czym żyje współczesny Afganistan? Jak wygląda kraj po czterdziestu latach działań zbrojnych? Można spróbować to zrozumieć oglądając zdjęcia mieszkańców, żołnierzy i dziennikarzy.

We’re not in Kansas any more boys

A post shared by Landen Anderson (@landen755) on

الله يصبح كل الاجواد بالخير ?مقناص 2018

A post shared by MKA (@m____k____a) on

someone get this guy a record deal, stat

A post shared by ⠀⠀ joshua (@uoft.dad) on

#afghanistan #kabul #proud_of_afghanistan #afghanman

A post shared by PROUD OF AFGHANISTAN (@proud_of_afghanistan) on

Trekking in #Badakhshan, #Afghanistan #Afghanscape Photo credit: @traceycroke

A post shared by ?? (@afghanistan__) on

Where is this located? ☺️ #Afghanistan #Afghanscape Photo credit: @lostfoots

A post shared by ?? (@afghanistan__) on

Beautiful #Afghanistan. #Afghanscape

A post shared by ?? (@afghanistan__) on

نامه اي از كابل: نازنينم سلام بايد بگويم چقدر خوب كه عاشقت شدم و بعدش اين نامه ديگر حرفي براي گفتن ندارد … توي چشمهاي آدمها اينجا يك چيز عجيبيست كه اگر عاشقت نبودم نميفهميدم طعم همه ي بوسه ها اينجا، عطر خوش تورا دارد ، مزه ي عشق ميدهد كه اگر عاشقت نبودم نميفهميدم اينجا را بايد آغوش كشيد، هوايش عطر عجيبي دارد، وقتي نفس ميكشم انگار عطر تو مي آيد از بين نرمي گردن و استخوان ترقوه ظريفت توي شهر كه راه ميروم هرلحظه چهره عوض ميكند، مثل همه ي پيچيدگي دوست داشتن تو ميماند كه من را هر لحظه مشتاق تر ميكند به زندگي توي چشمهاي بچه ها ، دكان دارها ، و صاحبان كراچي هاي كهنه چنان رنگ خوشاينديست كه اگر عاشقت نبودم نميفهميدم حالا اگر بخواهم براي كسي توصيفت كنم انگار ساده تر ميشود بگويم چشمهاي تو كابل من است كه باران خورده ، كه صداي رباب پيچيده توي كوچه ي خراباتش كه هركدام به نقش شمشير و كبوترها در پاي اين شاه دو شميشر پرواز ميكنند و تنت باميان كه از پا در مياورد هر جوينده اي را خنده هايت هِرات است همينقدر با اصالت و پر نقش و زيبنده آخ راستي امان از بدخشان لبهايت و من بسته به تخت رستم سمنگان قلبت و قلب من همان شيدايست كه ديروز در پل سرخ به انتحاري نگاهت خودش را بست و منفجر شد و شهر را ارغوان و انار گرفت زيباي من راستي چه خوب كه عاشقت شدم، كه اگر عاشقت نبودم نه اينجا و نه هيچ چيز از زندگي را نميفهميدم كابل حمل ١٣٩٧ #ه_چشم_درشت

A post shared by هديه مولايي، Hedie Molaei (@hedi_road) on

Horse riding in #Kabul. © Foreman. #Afghanistan #Afghanscape

A post shared by ?? (@afghanistan__) on

ha, pj/belsat.eu. Zdjęcie okładki REUTERS / Mohammad Ismail /FORUM

Zobacz też
Komentarze