Александр Федута Ён выдасць нам парабелум

паліткансультант

Фота REUTERS / Vasily Fedosenko

Фантазія ў дзяржаўных прапагандыстаў усё часцей пачынае зашкальваць да ўзроўню «трыццаць тысячаў адных кур’ераў», калі, вядома, яны чыталі вялікага сына ўкраінскай зямлі Міколу Гогаля. Спачатку кіраўніку краіны ўклалі ў вусны выраз пра гатовасць узброіць кожнага выбарніка аўтаматам, цяпер – кожную сямʼю – дзяржаўным сцягам.

Гаворка ідзе пра фантастычныя праекты. Сем з паловаю мільёнаў аўтаматаў трэба было б вырабіць, ды яшчэ і захоўваць. Дзе? На якія грошы? У Белтэлерадыёкампаніі і Службы бяспекі прэзідэнта, ці што, апошняе адбяруць? Тыя, вядома, аддадуць з радасцю, толькі шэптам скажуць, гледзячы ў падлогу:

– Спадарства, вы ж звяры…

Сапраўды. Бо так не па-чалавечы.

Але я цяпер не пра гэта. Гэта значыць, не пра грошы. Я цяпер пра аднаўленне маніі беларускай дзяржавы да гіганцкіх праектаў. Памятаеце?

– Мы пабудуем самую вялікую нацыянальную бібліятэку…

Фота https://www.houstoniamag.com

Пабудавалі. Дзякуй. А навошта? Не, мяне якраз вось менавіта гэты праект задавальняе. Але мяне і стары будынак задавальняў – толькі б рамонт зрабілі ды тэхніку мадэрнізавалі. А астатнім яна дакладна патрэбная, вы ўпэўненыя?

– У кожным абласным цэнтры – лядовы палац!..

Ну, і што? Дзе вынікі? Як там Чабурашка казаў: «Мы будавалі, будавалі, нарэшце пабудавалі, ура нам!»

– Дзяржава не можа існаваць без самай сучаснай у свеце атамнай станцыі!

Цяпер кіраўнік дзяржавы кажа, яму да гэтага часу не патлумачылі, што з ёю рабіць і каму прадаваць выпрацаваную на ёй электраэнергію.

Увогуле, гігантаманія навідавоку. Толькі цяпер яна спусцілася на ўзровень цалкам прыземлены, калі браць даводзіцца ўжо не ўменнем, а лікам. Кожнаму, нагадаю, выбарніку – па аўтамаце, кожнай, прабачце, сямʼі – па дзяржаўным сцягу. Выглядае танней, чымся раней, але затое адчувальна: не ўвогуле дзяржаве, не наагул народу як такому, а ўжо кожнаму. Гэта і ёсць сацыяльная справядлівасць. Мяркуючы з усяго, яна, родная. Прычым танней, чымся праграма «па пяцьсот»: там трэба на працягу года выплачваць, як мінімум, пакуль сусветная канʼюнктура не абрыне чарговага ўзроўню коштаў на нафту або на газ у нашых суседзяў, а тут, так бы мовіць, разавая выплата, адкладзеная ў часе. Гэта значыць, сцяжок у зубы можна і адразу (ужо падлічылі, што абыдзецца не больш за 200 тысяч долараў, а такія грошы ў прэзідэнцкім фондзе дакладна ёсць), а ўжо аўтамат – потым, як-небудзь, калі моцна прыцісне, і тое, зразумела, шмат хто адмовіцца, але плакаць, як мы ўжо чулі, ніхто не будзе…

Лядовы палац у Шклове. Фота http://rossport.org/

Да чаго ўсё гэта?

Да таго, што сацыяльных пытанняў на парадку дня на будучых прэзідэнцкіх выбарах зноў не будуць абмяркоўваць. Ужо ў 2015 годзе абышліся без іх, схаваўшыся за спіну братняга ўкраінскага народу:

– Хочаце, каб як у іх? Ах, не жадаеце? Тады нічога не прасіце.

І не прасілі. Чаго тут граху таіць, спалох у выбарнікаў быў моцны.

Цяпер, мяркуючы з асартыменту, эксплуатаваць будуць тэму патрыятызму. Адно да другога ўкладваецца.

– Моладзь, не маеце права пакідаць краіну!

– Раздайце ім дзяржаўныя сцягі ў асартыменце! Хай пранікнуцца!

Не прасякнуліся? Тады ведайце: калі заўтра вайна, калі заўтра ў паход, калі чорныя хмары наляцяць – ён выдасць вам парабелум. Вы ж хочаце пастраляць, праўда? Праўду кажаце? У сэнсе кажаце праўду, маць вашу!.. Вось. Хочаце пастраляць. Тады трэнуйцеся на апазіцыі. Яна далей за Курапаты ўсё роўна не ўцячэ.

Аляксандр Фядута, belsat.eu

Меркаванне аўтараў можа не супадаць з пазіцыяй рэдакцыі.

Глядзі таксама
Каментары