Аляксандр Фядута Вы ў шакаладзе ці ў лайне?!

паліткансультант

Ці яны – Зяленскі з Лукашэнкам – змовіліся, каб правесці мерапрыемствы ў адзін дзень?! Гэта адзінае, чаго я не разумею.

Бо калі дамаўляліся, то Лукашэнка прайграў. Як бы ні галасілі дэпутаты і патрыёты над словамі аб тым, што вырасла пакаленне, якое не аддасьць сувэрэнітэту (гэта, трэба меркаваць, пра Дашкевіча з Пальчысам было сказана), увесь астатні змест штогадовага паслання найвышэйшай службовай асобы беларускай дзяржавы ўяўляў сабой маркотную шэра-бурую субстанцыю, якая называецца лайном. І рэдкія жамчужныя збожжа ў гэтым лайне, якімі можна лічыць традыцыйныя адступлення Аляксандра Рыгоравіча ад тэксту, ніяк не сітуацыю не папраўлялі.

Другая АЭС, новае свята 5 чэрвеня і рэфармацыя Царквы. Лукашэнка звяртаецца да народу

Пра што ён гаварыў? Пра барацьбу з карупцыяй? Прабачце, з 1993 года ён пра гэта кажа. Барацьба працягваецца. Хто перамог?

Казаў пра будаўніцтва таннага жылля? Гарбачоў абяцаў, што новае пакаленне ветэранаў Вялікай Айчыннай вайны будзе жыць ва ўласным жыллі. Лукашэнка кажа пра тое ж, прычым пачынаючы з перадвыбарнай праграмы 1994 года, толькі ветэранаў замянілі шматдзетныя сем’і.

Пра кадравую палітыку і прыцягненне моладзі? Паглядзіце на сівую галаву дэпутата Міхаіла Орды, які паспеў прайсці шлях ад моладзевага да прафсаюзнага боса, і міф пра моладзь развеецца як нешта ненатуральнае і неўласцівае сістэме, накіраванай на самакансервацыю. А дзяржаўная моладзевая палітыка была прэзідэнтам заяўлена, здаецца, у 1996 годзе?

Адзінае новае, што сказаў Лукашэнка ў сёлетнім пасланні, – гэта тое, пра што ваш пакорны слуга неаднаразова пісаў у сваёй калонцы. А менавіта – што Лукашэнка здасць дзяржаву толькі з аслабленымі паўнамоцтвамі новага прэзідэнта. З гэтага пункту гледжання, усё абсалютна лагічна: ён фармуе ранейшымі метадамі новы парламент; дэпутаты, знявечаныя выканаўчай уладай, як Гуінплен з рамана Віктара Гюго «Чалавек, які смяецца», быў знявечаны компрачыкасамі, прымуць новую канстытуцыю, а потым і ўладу можна аддаваць.

Прабачце, гэта мы і без яго ведаем.

Яму самому было сумна ўсё гэта лайно агучваць. Нуда панавала ў Авальнай зале Дому ўрада і адбівалася на твары чытаў тэкст асобы. Пасланне не стала маніфестам развіцця, як назваў бы яго які-небудзь хітры IT-партнёр Міхаіла Гуцырыева. Яно стала маніфестам застою. Паўторана тое, пра што і без таго гаварылася дваццаць пяць гадоў.

На гэтым фоне Уладзімір Зяленскі глядзеўся проста бліскуча. Малады, энергічны гумарыст, які проста зачытваў суперніку пытанні з інтэрнэту. На іх можна было не адказваць: важна, што іх задавалі ў твар кіраўніку дзяржавы і аднаму з самых багатых людзей краіны. Як сталы чытач ўкраінскіх сайтаў магу канстатаваць: Зяленскі нічога не выдумляў, ён сапраўды дастаў рэзкія, хамскія, але справядлівыя пытанні з сацыяльных сетак і форумаў. І сам факт неадказу на іх быў куды мацней, чым калі б прэзідэнт на іх паспрабаваў адказаць.

Дэбаты Парашэнкі і Зяленскага на стадыёне. СТРЫМ

А пытанні апанента Зяленскі адбіваў вельмі прыгожа. Чаго вартая адна фраза:

– Я Вам не супернік, Пятро Аляксеевіч. Я Вам прысуд.

Падобна на тое, не толькі яму. Улада, што адарвалася ад народа, тоне ва ўласным лайне, нават калі ёй здаецца, што яна ўсё яшчэ ў шакаладзе. Праўда, некаторыя разумеюць гэта так, што смурод зыходзіць ад каровы на заняпалай ферме. Не, спадарства, на жаль, не…

Таму калі вы, паважаныя чытачы, думаеце, што і ў Беларусі хутка будуць дэбаты з удзелам дзейнага кіраўніка дзяржавы, то не цешце сябе марамі. Для ўлады лепш лайно, чым такое выпрабаванне. Пасылаць усіх – ёй больш прывычна.

Меркаванне аўтараў можа не супадаць з пазіцыяй рэдакцыі.

Глядзі таксама
Каментары