«Хацеў зрабіць прапанову ў дзень, калі мяне выкралі»: гісторыя кахання экс-палітвязня Змітра Фурманава і ягонай дзяўчыны

Зміцер Фурманаў, сябра ініцыятыўнай групы Святланы Ціханоўскай, быў затрыманы 29 траўня 2020 года ў Горадні на тым самым пікеце, пасля якога арыштавалі блогера Сяргея Ціханоўскага. Зміцер сядзеў за сталом і збіраў подпісы, калі да яго падбеглі амапаўцы, схапілі пад рукі і пацягнулі ў бусік на вачах у ягоных бацькоў, якія таксама былі на пікеце.

Фурманава абвінавацілі ў арганізацыі ды рыхтаванні ці актыўным удзеле ў дзеяннях, што груба парушаюць грамадскі парадак (арт. 342 КК РБ). Суддзя Вольга Бекушава пакарала гарадзенца двума гадамі пазбаўлення волі ў калоніі агульнага рэжыму. Яго накіравалі ў папраўчую калонію № 3 у гарадскім пасёлку Віцьба. Амаль увесь час у калоніі, пасля пераводу з СІЗА № 1 Горадні, ён правёў у карцары. Падчас зняволення актывіст абвяшчаў галадаванне, шмат часу правёў у штрафным ізалятары.

21 кастрычніка 2021 года Фурманаў выйшаў на волю і ў той самы дзень пакінуў Беларусь. 30 кастрычніка пасля Кіева ён прыехаў у Вільню і сустрэўся са сваёй дзяўчынай Вольгай Каракінай. На Новы год былы палітвязень зрабіў ёй прапанову.

Дзмітрый Фурманаў і яго нявеста Вольга Каракіна. Фота: ММ / Белсат

Увесь час, пакуль Зміцер быў за кратамі, Вольга падтрымлівала каханага і рабіла ўсё, каб гучна пра яго нагадваць: выходзіла на пікеты, два разы абвяшчала галадаванне, пісала ў сацсетках і давала інтэрв’ю. Да Дня ўсіх закаханых пара апавяла «Белсату» сваю гісторыю.

«Паўжартам сказаў Волі, што еду на фронт, і калі нешта здарыцца, каб яна не хвалявалася – усё будзе добра»

Маладзёны пазнаёміліся ў 2018 годзе. Вольга працавала менеджаркай продажаў, а Зміцер – інжынерам у «Горадняаблаўтатрансе». Абодва – раварысты, пазнаёміліся на адной з пакатушак і пасля перасякаліся на веламаршрутах.

«Упершыню я заўважыў Волю, калі ў чаце веласіпедыстаў яна пытала парады, які веласіпед ёй лепей набыць. Я скінуў ёй спасылку на добрыя варыянты», – распавядае Зміцер.

Другі дзень народзінаў у СІЗА. Як Сяргей Ціханоўскі прыйшоў у палітыку і за што быў затрыманы

На першае спатканне ён запрасіў Вольгу на канцэрт арганнай музыкі. Прыглядаліся адзін да аднаго, і праз некалькі месяцаў пачалі сустракацца.

Зміцер і Вольга цікавіліся відэаролікамі Сяргея Ціханоўскага. Калі блогер аб’явіў аб наборы ў сваю ініцыятыўную групу для вылучэння ў прэзідэнты, маладзёны вырашылі падаць заяўкі. Змітра зарэгістравалі каардынатарам ініцыятыўнай групы па Горадні, а Вольга стала валанцёркай. Паехалі разам у Менск па рэгістрацыйныя дакументы. Там высветлілася, што ўзніклі праблемы са зборам подпісаў – было шмат памылак.

«Тады я сказаў Сяргею, што трэба ехаць па гарадах, вучыць людзей правільна збіраць подпісы, каб пасля іх прызналі сапраўднымі. Воля паехала з пачкам падпісных аркушаў у Горадню, а я з Сяргеем паехалі па іншых гарадах. На развітанне ў Менску паўжартам сказаў Волі, што еду на фронт, і калі нешта здарыцца, каб яна не хвалявалася – усё будзе добра», – распавядае Зміцер.

Праз 5 дзён яны вярнуліся ў Горадню – 29 траўня, на вялікі пікет для збору подпісаў на Савецкай плошчы. Там пара і пабачылася, але толькі мелькам – трэба было працаваць.

«Я хацеў зрабіць прапанову Волі ўжо ў той дзень, але не атрымалася», – узгадвае Зміцер.

Фота: ММ / Белсат

Выкраданне сілавікамі ў цывільным адбылося на вачах бацькоў Змітра. Воля пабегла ў бок, куды панеслі хлопца, але спазнілася – яго ўжо закінулі ў бус.

«На той момант мы думалі, што Дзіму дадуць содні за сустрэчу з Ціханоўскім, калі яму падарылі тапак, і выпусцяць, але апынулася ўсё па-іншаму», – кажа Вольга.

Два СІЗА, дзве турмы, калонія. Гісторыя Змітра Фурманава, які збіраў подпісы за Ціханоўскую

Змаганне за каханага

Разам з бацькамі Змітра яна ездзіла па РАУСах, каб даведацца, дзе ён. Пазней высветлілася, што яго і астатніх затрыманых адвезлі ў Менск.

«Я тады не спала двое содняў. Узбуджэнне крымінальнай справы стала нечаканасцю, мы не былі гатовыя да такога. Ён жа проста сядзеў за сталом і збіраў подпісы, цалкам законна, а яго схапілі і завялі крымінальную справу. Гэта было настолькі несправядліва, што мне хацелася аб гэтым крычаць паўсюль. З гэтага моманту я рабіла ўсё, каб выцягнуць Дзіму з-за кратаў, каб максімальна прыцягнуць да гэтага ўвагу», – распавядае Вольга.

Пад СІЗА №1, што на вуліцы Валадарскага, маці палітвязня Змітра Фурманава Вольга Фурманава і дзяўчына хлопца Вольга Каракіна абвесцілі бестэрміновую галадоўку. Яны выйшлі пад СІЗА з партрэтамі Змітра. На здымку з бацькамі палітвязня размаўляе Святлана Ціханоўская. Менск, Беларусь. 27 ліпеня 2020 года. Фота: Белсат

І сапраўды, Вольга пачала змагацца за каханага: стаяла з плакатамі з яго выявай падчас пратэстаў у Горадні, пасля пераезду ў Літву – на акцыях салідарнасці ў Вільні. Праз два месяцы пасля затрымання Змітра Вольга разам з яго бацькамі прыехалі да сценаў СІЗА на Валадарскага, дзе ён утрымліваўся. Дзяўчына разам з маці палітвязня, спадарыняй Вольгай, абвесцілі галадаванне і трымалі яго 10 дзён. Іх галоўнае патрабаванне – вызваліць Змітра – выкананае не было, але атрымалася прыцягнуць увагу да гэтай гісторыі. Падтрымаць іх прыходзіла шмат неабыякавых людзей, прыязджала таксама і Святлана Ціханоўская. Улады ж ніяк не адрэагавалі на гэтую акцыю, а адміністрацыя турмы спрабавала перашкодзіць: напрыклад, пафарбавалі лаву, на якой сядзелі галадоўцы, пагражалі адміністратыўнай адказнасцю за «несанкцыянаванае масавае мерапрыемства».

Фота: ММ / Белсат

«Мы ніколі не заставаліся адныя, заўсёды быў нехта побач. Салідарнасць беларусаў ужо тады праявілася вельмі моцна. Прыносілі ваду, кветкі, гарбату. Мы ўвесь час з кімсьці размаўлялі, таму з такой падтрымкай было лёгка галадаваць», – узгадвае Вольга.

Амаль праз год, у сакавіку 2021-га, дзяўчына галадавала яшчэ раз – у падтрымку каханага, калі Зміцер аб’явіў галадоўку ў СІЗА на знак пратэсту супраць дзеянняў адміністрацыі турмы. Так супала, што ў той час адразу галадавалі некалькі палітвязняў: Зміцер Фурманаў, Ігар Лосік і Ігар Банцэр. Дамогшыся паляпшэння ўмоваў, Зміцер спыніў галадоўку, а ўслед за ім – і Вольга.

«Было незразумела, што там адбываецца, што вымусіла Дзіму пайсці на такі крок. Каб прыцягнуць больш увагі і падтрымаць яго, я аб’явіла галадаванне», – распавядае Вольга.

«Калі праляталі над Нёманам, хацеў надзець парашут і саскочыць з самалёта». Былы палітзняволены Фурманаў у Вільні

«Я пісала Дзіму, што з такой колькасцю артыкулаў ён – самы сапраўдны беларус»

За ўвесь час за кратамі Зміцер атрымаў каля тысячы лістоў. Разам з тым, ён ведае, што шмат лістоў яму не даходзілі. Былі выпадкі, калі лісты ад Вольгі абразалі. Напрыклад, з аркуша фарматам А4 аддавалі толькі 5 радкоў. Часам давалі акт аб знішчэнні, бо ў лісце нібыта змяшчаліся заклікі да сацыяльнай варожасці. Пераважна абразаліся карцінкі, фотаздымкі.

«На Валадарку і ў Жодзіна практычна нічога не даходзіла. У гарадзенскай турме з ліставаннем спачатку было добра, але з часам і тут сітуацыя пагоршылася. Воля пісала, што чакае, падтрымлівае, кахае мяне і абавязкова дачакаецца. Я, натуральна, пісаў таксама, што кахаю яе, што я выйду, і мы будзем разам, усе цяжкасці часовыя. Прасіў часцей адпачываць і шукаць сабе занятак, каб адцягнуць увагу ад усяго, што адбываецца: ездзіць на ровары, напрыклад. У турме вучыўся практыкаванням і раіў іх Волі ў лістах», – узгадвае Зміцер.

«Я пісала Дзіму, што з такой колькасцю артыкулаў ён – самы сапраўдны беларус», – дадае з усмешкай Вольга.

Яны дасылалі адзін аднаму шмат паштовак, Зміцер падпісваў іх вершамі беларускіх класікаў. Вольга пісала пра іх хатніх жывёлінак – котак і папугаяў, дасылала іх фотаздымкі і малюнкі.

«Воля ўмее прыгожа маляваць. Аднойчы я абмаляваў сваю далонь у лісце, а Воля ў адказ пачала дасылаць такую прыгажосць», – кажа Зміцер.

Фота: ММ / Белсат

У верасні 2020 Вольга была вымушаная з’ехаць за мяжу ад магчымага крымінальнага пераследу. 13 верасня дзяўчыну затрымалі на маршы ў Горадні. Пасля гэтага пачалі выклікаць у пракуратуру, тэлефанаваў следчы і спрабаваў запрасіць на размову. Даслалі позву. Вольга з’ехала ў Вільню праз гуманітарны калідор.

«Такое рашэнне далося няпроста, мучыла сумленне. Але моцна паўплывалі мае родныя, мама і сястра. Яны казалі: лепей заставайся на волі, але за мяжой, чым тут, але ў турме», – узгадвае Вольга.

Пра сваё рашэнне яна напісала ў лісце Змітру. Ён падтрымаў яе.

«У матэрыялах справы фігуравала Воля, таму я разумеў, што ёй варта шукаць бяспечнае месца, бо праз яе могуць паспрабаваць дакапацца да мяне. Пасля на судзе ўключалі аўдыязапісы нашых з ёй тэлефонных размоваў, дзе мы абмяркоўвалі, дзе і як правільна, законна збіраць подпісы. То бок нічога такога, але следства палічыла гэта доказам злачынства», – кажа Зміцер.

Паўтара года Вольга і Зміцер падтрымлівалі сувязь толькі праз лісты. Вольга адпраўляла іх наўпрост або праз сэрвіс письмо.бел і «Письма в клеточку». Зміцер адпраўляў лісты на хатні адрас Вольгі, а ейная маці фатаграфавала і адпраўляла дачцэ праз інтэрнэт.

«Гарошак з кількай». Экс-палітвязень Дзмітрый Фурманаў расказаў, з чаго ў турме гатавалі навагодні салат

«Рана ці позна мы вернемся ў Беларусь»

Дзень, калі Зміцер выйшаў на волю, стаў сапраўдным святам для ягоных родных і для Вольгі. Усе да апошняга моманту сумняваліся, што гэта адбудзецца.

«Я была шчаслівая – нарэшце Дзіма на волі. Першы сазвон праз відэасувязь быў вельмі ўзрушлівым, проста да слёз», – прыгадвае Вольга.

Да прылёту ў Вільню 30 кастрычніка яны тыдзень камунікавалі праз відэасувязь. Вольга рыхтавала сустрэчу ў аэрапорце – ёй хацелася зрабіць для каханага сапраўднае свята, нешта асаблівае. Далучылася шмат людзей – малявалі плакаты, рыхтавалі балонікі. У аэрапорце Вольга чакала Змітра з плакатам «Мой герой». Калі ён нарэшце прыляцеў, Вольга кінулася да яго і пад крыкі «Воля!», «Дзіма!» і «Жыве Беларусь!» яны доўга не адпускалі адзін аднаго з абдымкаў.

Сустрэча Зміцера Фурманава ў аэрапорце. Вільня, Літва. 30 кастрычніка 2021 года. Фота: Белсат

Свой першы супольны дзень яны правялі ў размовах з журналістамі – Зміцер даваў каментары і інтэрв’ю медыям.

Маладзёны пачалі абжывацца разам, Зміцер аднаўляўся пасля зняволення. Падчас святкавання Новага года хлопец, стаўшы на адно калена, зрабіў Вользе прапанову стаць ягонай жонкай. Яна пагадзілася.

«Калі я выйшаў на волю, то ўжо ведаў, што буду рабіць Волі прапанову. Але не ведаў, калі. Вырашыў, што Новы год – найлепшы час для гэтага», – кажа Зміцер.

«Прапанова атрымалася вельмі нечаканай», – узгадвае Вольга.

Цяпер яны чакаюць рашэнне на сваю заяву аб атрыманні статусу ўцекачоў. Пасля гэтага збіраюцца пайсці ў ЗАГС.

Яны столькі не адсядзяць? Хто з палітвязняў сёлета адбыў увесь тэрмін пакарання і выйшаў на волю

«Вяселле не будзе пышным. Зробім сціпла, для сябе і блізкіх. Вельмі хочам, каб да нас прыехалі бацькі. Дзіма паспеў пабачыць сваіх бацькоў пасля вызвалення толькі чатыры гадзіны – па дарозе ад Віцебску да Менску. Але з візамі ў Літву цяпер складана. Можа, да лета штосьці зменіцца», – кажа Вольга.

«Мы наогул спадзяемся, што вернемся ў Беларусь і зробім вяселле там, – дадае Зміцер. – Рана ці позна мы вернемся ў наш горад, без варыянтаў».

Фота: ММ / Белсат

Пара здымае пакой у Вільні. З імі жыве кот – Вольга ўзяла яго на ператрымку, і ў выніку ён застаўся жыць у яе. Каб аднавіцца пасля зняволення, Зміцер прытрымліваецца здаровага ладу жыцця, робіць руханку. Маладзёны праводзяць час разам, ходзяць на акцыі салідарнасці з Беларуссю, пішуць лісты беларускім палітвязням.

«Самае галоўнае – гэта тое, што мы разам, можам жыць і радавацца таму, што ёсць цяпер. Што будзе ў будучыні, цяжка планаваць», – падсумавала Вольга.

СП, belsat.eu

Падпісвайся на telegram Белсату

Hавiны