Забараніць нацыянальны сімвал ужо немагчыма: беларусы абараняюць бел-чырвона-белы сцяг

Далёка не кожная заява збірае подпісы гэтак хутка. Беларусы выступілі ў абарону нацыянальнага сімвала і падпісваюць петыцыю, ініцыяваную Каардынацыйнай радай, супраць прызнання бел-чырвона-белага сцяга экстрэмісцкім і за наданне яму статусу гістарычна-культурнае спадчыны.

«Больш за 20 тысяч подпісаў за адзін дзень. І гэта таксама сведчыць, што людзі актыўна падтрымліваюць і гатовыя змагацца за тое, што для іх ёсць каштоўнасцю», – кажа сябра Каардынацыйнае Рады Вольга Кавалькова.

Так званых «неабыякавых грамадзянаў», якія напярэдадні накіравалі ў Генпракуратуру зварот з просьбаю прызнаць бел-чырвона-белы сцяг экстрэмісцкім, паводле афіцыйных медыяў, больш за сотню. А Генпракуратура ўжо рыхтуе адпаведны пакет дакументаў.

«Гэта нашая гісторыя, а гісторыю трэба вучыць і ведаць. А якім быў, экстрэмісцкім ці фашысцкім, – гэта не сцяг выбірае, якім яму быць».

«Мабыць, Генпракуратуры самой трэба вывучаць гісторыю, гэта ўсё, што я думаю», – кажуць людзі на вуліцах Менску.

Кандыдат гістарычных навук Алег Дзярновіч адзначае, што ў беларусаў няма больш старажытнага сцяга, чым бел-чырвона-белы, і стваралі яго ў тыя ж часы, калі і сцягі суседніх з намі нацыяў:

«Сам сцяг, дызайн і прапорцыі стварае ў 1917 годзе Клаўдзіюш Дуж-Душэўскі, але высвятляецца, што ён абапіраўся на нядаўнюю традыцыю беларускага студэнцтва ў Петраградзе і на больш глыбокія традыцыі, XVII стагоддзя прынамсі».

Абодва праекты незалежнае беларускае дзяржавы – і на пачатку, і пры канцы ХХ стагоддзя – стваралі пад бел-чырвона-белым сцягам, падкрэслівае Алег Дзярновіч. З верасня 1991-га да траўня 1995-га года гэты сцяг меў статус дзяржаўнага.

«Пад бел-чырвона-белым сцягам адчыняліся першыя амбасады нашай незалежнай дзяржавы, перамагалі на алімпіядах нашыя спартоўцы, пад бел-чырвона-белым сцягам у 1994 годзе была прынятая першая Канстытуцыя незалежнай Беларусі», – пералічвае гістарычныя падзеі пісьменнік Уладзімір Арлоў.

Закіды ж так званых «неабыякавых грамадзянаў» супадаюць з тэзамі афіцыйнае прапаганды пра тое, што пад бел-чырвона-белым сцягам у час Другой сусветнай вайны гуртаваліся калабаранты, што супрацоўнічалі з акупацыйнымі нямецкімі ўладамі.

«Калі прыняць гэты аргумент, то трэба забараняць усе нацыянальныя сцягі ў Еўропе, у тым ліку расейскі трыкалор, літоўскі, балтыйскія ўсе, украінскі», – адзначае Алег Дзярновіч.

Паводле гісторыка, ва ўсіх захопленых Нямеччынаю краінах стваралі мясцовыя ўрады і выкарыстоўвалі нацыянальную сімволіку.

Страх уладаў Беларусі перад спалучэннем белага з чырвоным – зусім не праз гісторыю, лічыць Уладзімір Арлоў:

«Гістарычная памяць і гістарычныя сімвалы – тым больш яны былі дзяржаўныя, – гэта магутная аб’яднаўчая і стваральная сіла».

Згодныя з пісьменнікам і апытаныя на менскіх вуліцах.

«Ціск вялікі ідзе на ўлады з дапамогай гэтага сцяга».

«Гэта толькі дзеля таго, каб людзі не маглі бачыць, што існуюць не згодныя з гэтымі ўладамі».

«Праз тое, што бел-чырвона-белым сцяг забароняць, у галовах у людзей нічога не зменіцца».

Забараніць нацыянальны сцяг ужо немагчыма, лічыць Уладзімір Арлоў, бо людзі прагаласавалі за яго вяртанне сваймі дзеяннямі. Але змагацца за наш сцяг мусіць кожны.

Ірына Дарафейчук, «Белсат»

Глядзі таксама