Успышка covid-19 у лагеры мігрантаў?

У аднаго – ковід з пнеўманіяй, яшчэ ў дваіх – абвастрэнне хранічных хваробаў. У шпіталях Горадні цяпер усяго тры асобы, якія раней жылі ў лагістычным цэнтры «Брузгі», цвердзіць Міністэрства аховы здароўя.

«У нас як быў адзін пацыент, гэтак і застаўся. Прабачце, больш нічога не магу сказаць, я кіраўніца прыёмнага аддзялення, але праз тэлефон нічога не магу каментаваць», – распавялі ў прыёмным аддзяленне Гарадзенскай універсітэцкай клінікі.

У масавую ўспышку ковіду ў лагеры мігрантаў Міністэрства аховы здароўя не верыць, хоць яшчэ напярэдадні начальніца галоўнага ўпраўлення аховы здароўя Гарадзенскага аблвыканкаму Людміла Кеда заявіла, што ўсяго з лагістычнага цэнтру «Брузгі» шпіталізавалі каля ста асобаў, у тым ліку з цяжкаю формаю каронавіруснай хваробы.

«Паступаюць з рознымі паталогіямі. Не толькі з COVID, але ёсць і прастуды, таксама бывае і іншая хірургічная паталогія».

«Чыноўнікі ад Мінздароўя таксама кажуць, што гэтыя людзі атрымалі траўмы падчас закалотаў на мяжы. Што вам пра гэта вядома?»

«Па меншай меры мне такія не трапляліся», – кажа доктар, Горадня

Адныя мігранты захварэлі, ужо знаходзячыся на тэрыторыі Беларусі, іншыя ж едуць у Еўропу праз Беларусь, каб паправіць старыя хваробы.

«Я прыехаў са Стамбулу ў Менск, выбраў гэтае падарожжа, бо маю праблемы з псіхалагічным станам. Я прыехаў сюды дзеля здароўя, а не дзеля чагосьці іншага. Напэўна, калі спытаць гэтых людзей «Чаму вы пакінулі сваю краіну?», яны скажуць, што зрабілі гэта дзеля лепшага жыцця. Але я – не, я гэта зрабіў дзеля лепшага здароўя. Я амаль упэўнены, што ёсць арганізацыі або, магчыма, людзі, якія змогуць дапамагчы мне паправіць маё здароўе», – кажа Саман Тарык Шафік, іракскі курд, уцякач.

Сярод тых, хто сёння жыве ў лагеры для мігрантаў, ёсць людзі, якія прыехалі не толькі з краінаў Блізкага Усходу, але, да прыкладу, з далёкай Кубы.

«Калі мяне і маіх сяброў дэпартуюць з Беларусі і не пусцяць у Нямеччыну, мы, магчыма, паедзем у Маскву. А на Кубу – не. На Кубе мяне арыштуюць», – распавядае Хуан Карлас, мігрант з Кубы.

А таму не спыняюць мігрантаў ад небяспечнага падарожжа ні транспартавыя складанасці, ні пандэмія каронавіруса. Казаць жа пра сацыяльнае дыстанцыяванне, а таксама выкананне ўсіх санітарных нормаў у цэнтры, не разлічаным на масавы побыт людзей, што доўгі час былі ў стрэсе і на холадзе, не даводзіцца, кажа былы галоўны санітарны лекар Менску Іван Вайтовіч:

«У нас ёсць вялікая пагроза не толькі для каронавіруснай інфекцыі, але і для кішэчнай інфекцыі, скураной інфекцыі. То бок там створаныя такія ўмовы, каб людзі захварэлі. А ўлічваючы, што іхны арганізм аслаблены, там ёсць умовы не толькі для таго, каб захварэць, а цяжка захварэць».

У той час як асобныя краіны Еўропы зноў уводзяць локдаўн, Беларусь не прымае шырокіх захадаў для стрымання пандэміі. Аўтарытэтнае навуковае анлайн-выданне «Our World in Data» апублікавала даследаванне, у якім аналізуецца індэкс строгасці ўвядзення ковідных абмежаванняў у Еўропе. Згодна з ім, з пачатку эпідэміі Беларусь фактычна адзіная краіна, разам са Швецыяй, якая не закрывала школаў, працоўных установаў ды не забараняла грамадзянам перамяшчацца па краіне.

Віталь Бабін, «Белсат»

Падпісвайся на telegram Белсату

Глядзі таксама