Усім па прывітанні, спадарства! Хутка міне год пасля майго вызвалення, і я гатовы напісаць тэкст, поўны настальгічнай настальгіі. Буду як тыя паехалыя, якія апавядаюць пра тое, які смачны быў пламбір пры саўку, ігнаруючы рэпрэсіі і адсутнасць туалетнай паперы.
Merkavanni
Топ-5 турэмных рэаліяў, па якіх я сумую
