Schedule of day 2017/02/03


07:55
19 снежня Беларусь развіталася з Леанідам Мараковым. На «саракавіну» смерці мы вырашылі прыгадаць даследчыка. Болей таго, прысвяціць памяці Маракова ўсё выданне.  Чаму? Можна было б доўга расказваць пра тое, што Леанід Маракоў за 20 год сваёй даследчыцкай дзейнасці выканаў абʼём працы цэлага Інстытута нацыянальнай памяці. І пра гэта сёння будзе ў размове ў студыі. Але сёння мы зробім праграму па іншай прычыне – абяцанне. Год таму мы паабяцалі Леаніду зрабіць дакументальны фільм паводле героя і гісторыі, якую ён адкапаў у архівах. Дзеля гэтага ён нам перадаў частку відэаінтэрвію з героям. Рэшту паабяцаў пасля таго, як будзе гатовы сцэнар. Але як заўсёды ў такіх выпадках, лёс падрыхтаваў нам іншы сюжэт, які закруціў і так няпростую гісторыю. Пра гэта і будзе асноўны рэпартаж выдання. Госці ў у студыі гісторыкі Ігар Кузняцоў і Ігар Мельнікаў.
10:55
Спроба калектыўнага партрэту сучасных беларусаў. Яны адказваюць на некалькі пытанняў: пра зазнанае гора, пра тое, чаго яны баяцца, пра нацыянальнае пачуццё, пра самае важнае, пра мары. З гэтых прамоўленых аповедаў, якія спярша даюць уяўленне пра беларускі светапогляд і характарызуюць асабістую гісторыю кожнага канкрэтнага героя, паступова складаецца цэльная карціна ўніверсальнага людскога досведу. Пакуль гучыць гэты хор галасоў, праходзіць чалавечае жыццё – ад нараджэння да смерці.
рэж. Вольга Дашук, 2017 г. , Беларусь
11:25
рэж. Барбара Владарчык (Barbara Włodarczyk), 2015 г. , Польшча
Чаму расейцы лічаць вайну святою? Ці гатовыя яны стаяць на сваім, не зважаючы на цану? Што яны думаюць наконт удзелу іхных жаўнераў у вайне на ўсходзе Украіны? Адказваюць на гэтыя пытанні ўдзельніца блакады Ленінграду, салдаты, якія ваявалі ў Афганістане і Чачэніі, а таксама сваякі забітага на Данбасе расейскага добраахвотніка.
12:15
Юры Каскоўскі і Вікторыя Літвінка нарадзіліся невідушчымі. З нядаўняга часу яны парафіяне гэтае царквы, на службу іх прывозіць паслушнік. Тут дапамагаюць адаптавацца ў святыні, вывучыць асновы праваслаўнае веры. Святло пранікае скрозь вітражы, што дапамагае выключыць непажаданае ўздзеянне на сятчатку вока. Цяжкія падсвечнікі не замінаюць пры хадзе з кіем, а перашкоды ў выглядзе парогаў і калонаў мінімізаваныя. Сляпыя ў сваім штодзённым жыцці мала з кім кантактуюць, шмат хто не можа самарэалізавацца. Але сярод іх нямала таленавітых і адораных. Праз невідушчасць у іх развіты слых, яны выдатныя спевакі і музыкі. Рэпартаж пра дзіўна добрых людзей, якіх цяпер мала. Яны не скардзяцца на свой лёс і дзякуюць Богу за тое, што з’явіліся на свет. Новы і цалкам незнаёмы відушчым людзям свет.
рэж. Яўген Шапчыц, 2016 г. , Беларусь
13:35
19 снежня Беларусь развіталася з Леанідам Мараковым. На «саракавіну» смерці мы вырашылі прыгадаць даследчыка. Болей таго, прысвяціць памяці Маракова ўсё выданне.  Чаму? Можна было б доўга расказваць пра тое, што Леанід Маракоў за 20 год сваёй даследчыцкай дзейнасці выканаў абʼём працы цэлага Інстытута нацыянальнай памяці. І пра гэта сёння будзе ў размове ў студыі. Але сёння мы зробім праграму па іншай прычыне – абяцанне. Год таму мы паабяцалі Леаніду зрабіць дакументальны фільм паводле героя і гісторыі, якую ён адкапаў у архівах. Дзеля гэтага ён нам перадаў частку відэаінтэрвію з героям. Рэшту паабяцаў пасля таго, як будзе гатовы сцэнар. Але як заўсёды ў такіх выпадках, лёс падрыхтаваў нам іншы сюжэт, які закруціў і так няпростую гісторыю. Пра гэта і будзе асноўны рэпартаж выдання. Госці ў у студыі гісторыкі Ігар Кузняцоў і Ігар Мельнікаў.
16:05
Спроба калектыўнага партрэту сучасных беларусаў. Яны адказваюць на некалькі пытанняў: пра зазнанае гора, пра тое, чаго яны баяцца, пра нацыянальнае пачуццё, пра самае важнае, пра мары. З гэтых прамоўленых аповедаў, якія спярша даюць уяўленне пра беларускі светапогляд і характарызуюць асабістую гісторыю кожнага канкрэтнага героя, паступова складаецца цэльная карціна ўніверсальнага людскога досведу. Пакуль гучыць гэты хор галасоў, праходзіць чалавечае жыццё – ад нараджэння да смерці.
рэж. Вольга Дашук, 2017 г. , Беларусь
17:25
Старога кантыненту чакаюць яшчэ прынамсі тры важныя падзеі, якія могуць паспрыяць далейшай дэзынтэграцыі міждзяржаўнага хаўрусу: парламенцкія выбары ў Нідэрландах і Нямеччыне ды прэзідэнцкія ў Францыі. Паўсюль сурʼёзныя шанцы на перамогу маюць ультраправыя кансерватары і папулісты, якія выступаюць за адасабленне сваіх краінаў ад суседзяў па ЕЗ. Пра магчымасць рэферэндумаў аб выйсці з Еўразвязу гавораць палітыкі і іншых дзяржаваў – чальцоў абʼяднання. Пра магчымы развал ЕЗ не ўстрымаўся выказацца нават новы прэзідэнт ЗША Доналд Трамп. Дык ці вытрывае Еўропа гэткае выпрабаванне на трываласць уласных межаў ды агульных каштоўнасцяў? З усё большаю трывогаю даводзіцца назіраць за працэсамі з-за заходняе мяжы і нам, беларусам асабліва на тле ўсё больш агрэсіўнай вонкавай палітыкі суседзяў з-за мяжы ўсходняй. Ці застанецца для нас альтэрнатыва навязлівым абдымкам з Крамлём? Калі захаваецца абʼяднаная Еўропа, будзе жыць і Беларусь.
18:55
Сёння паселішча Мір – у ценю знакамітага Мірскага замку. А яно найменей на стагоддзе старэйшае за замак і мае не менш цікавую гісторыю, адкрытую археолагамі. За некалькі гадоў раскопак тут знойдзеныя манетныя скарбы, рэшткі ратушы, брамаў, ганчарны горан і дом ганчара XVII ст.!
19:10
На пераломе 1980 – 90 – ых гг. узнікае патрэба ў незалежнай беларускай апазіцыйнай прэсе. З 1988 – га ў Менску на беларускай мове выдавалася газета “Навіны БНФ”Адраджэньне”. У 1991 г. у Вільні адрадзілі легендарную газету пачатку ХХ ст.”Нашу Ніву”, галоўным рэдактарам якой стаўся Сяргей Дубавец. Першае беларускае прыватнае агенцтва навінаў – БелаПАН – стварылі напрыканцы 1991 г. Алесь Ліпай і Віталь Цыганкоў. У 2001 – ым паўстаў праект”Выбары ў Беларусі”. Улетку 2002 г. пачалі выдаваць інтэрнэт – газету”Белорусские новости”. Дзеля свабоды, для свабодных людзей і свабоднымі людзьмі рабілася і апазіцыйная газета 1990 – ых гадоў”Свабода”, заснаваная зноў жа Сяргеем Дубаўцом. У сярэдзіне 1990 – ых гг. набывае вялікую папулярнасць гістарычны часопіс”Спадчына”. А ўжо ў 1995 – 96 гг. рэжым Лукашэнкі пачынае здушэнне незалежнае прэсы. Сведкі Сяргей Дубавец, Алесь Ліпай, Алесь Дашчынскі.
22:05
Няўдалая спроба путчу ў жніўні 1991 г. сталася прэлюдыяй канца савецкага рэжыму. СССР неўзабаве распаўся, і трыкалор узняўся над Крамлём. Калі дзяржаўныя тэле – і радыёстанцыі транслявалі “Лебядзінае возера”, а натоўпы пратэстоўцаў збіраліся каля Белага дому ў Маскве, каб бараніць штаб – кватэру дэмакратычнай апазіцыі, у Ленінградзе тысячы разгубленых, усхваляваных людзей таксама выйшлі на вуліцы, каб зрабіцца часткаю падзеі, якая, здавалася, мусіла была змяніць іхны лёс. Праз чвэрць стагоддзя рэжысёр звяртаецца да падзеі, якая ўвайшла ў сучасную еўрапейскую гісторыю як момант “нараджэння расейскай дэмакратыі”. Што ж насамрэч адбылося ў жніўні 91 – га? Што за сіла кіравала натоўпамі на Дварцовай пляцы ў Ленінградзе? Хто гэтыя людзі, якія глядзяць у камеру: пераможцы ці ахвяры?
рэж. Сяргей Лазніца, 2015 г. , Нідэрланды – Бельгія
02:20
Глядзі таксама
Каментары