Schedule of day 2017/01/13


07:55
Як жывецца не такім у Беларусі? Ліліпуты – маленькія людзі з вялікім горам. Неталерантнасць нашага грамадства праяўляецца нават у стаўленні да людзей з фізічнымі асаблівасцямі, што не перашкаджаюць звычайна жыць і працаваць. У гэтым выпуску распавядаем пра тое, якія драмы маюць ліліпуты ў Беларусі з – за таго, што ад іх адварочваецца грамадства.
10:50
Калісьці Аляксей Шчадроў працаваў фельчарам у хуткай дапамозе. Па выкліках часта даводзілася забіраць на вуліцах бяздомных людзей, але праз некалькі кіламетраў брыгада ізноў выкідала іх на вуліцу. Трапіўшы за краты, Аляксей сам аказаўся нікому не патрэбны. Турма перавярнула светапогляд былога фельчара. Яго ідэалам стала маці Тэрэза ўвасабленне хрысціянскага ўзору трываласці, міласэрнасці ды любові да адрынутых. Па вызваленні Аляксей некалькі гадоў бадзяўся і жыў пры касцёлах. Пасля пасяліўся ў вёсцы Аляксандраўка Шчучынскага раёну, дзе зарганізаваў незвычайны прытулак, стаў прымаць і даглядаць бедных, знямоглых людзей, дапамагаць ім аднавіць дакументы і вярнуцца да нармальнага ладу жыцця. Неўзабаве неабыякавыя беларусы пачалі дапамагаць прыстанку ежай, адзеннем ды іншым. Але мясцовым уладам ініцыятыва Аляксея прыйшлася недаспадобы. З самага заснавання і цягам трох гадоў складанага існавання чыноўнікі прымушалі былога фельчара зачыніць прытулак. У пошуках ахвяраванняў і духоўнага падтрымання Аляксей выправіўся ў Італію.
11:45
Цыкл дакументальных фільмаў прысвечаны бурлівым жыццям зорак кіно, музыкі і моды, якія вельмі рана адышлі з гэтага свету пры трагічных абставінах. Былі іхныя смерці беспасярэднім вынікам яскравага ды неўтаймоўнага жыцця, ці гэтыя людзі сталіся ахвярамі ўласнага поспеху і славы? Серыя цыклу прысвечаная музыку Курту Кабэйну (1967 – 1994).
13:40
Як жывецца не такім у Беларусі? Ліліпуты – маленькія людзі з вялікім горам. Неталерантнасць нашага грамадства праяўляецца нават у стаўленні да людзей з фізічнымі асаблівасцямі, што не перашкаджаюць звычайна жыць і працаваць. У гэтым выпуску распавядаем пра тое, якія драмы маюць ліліпуты ў Беларусі з – за таго, што ад іх адварочваецца грамадства.
16:15
Калісьці Аляксей Шчадроў працаваў фельчарам у хуткай дапамозе. Па выкліках часта даводзілася забіраць на вуліцах бяздомных людзей, але праз некалькі кіламетраў брыгада ізноў выкідала іх на вуліцу. Трапіўшы за краты, Аляксей сам аказаўся нікому не патрэбны. Турма перавярнула светапогляд былога фельчара. Яго ідэалам стала маці Тэрэза ўвасабленне хрысціянскага ўзору трываласці, міласэрнасці ды любові да адрынутых. Па вызваленні Аляксей некалькі гадоў бадзяўся і жыў пры касцёлах. Пасля пасяліўся ў вёсцы Аляксандраўка Шчучынскага раёну, дзе зарганізаваў незвычайны прытулак, стаў прымаць і даглядаць бедных, знямоглых людзей, дапамагаць ім аднавіць дакументы і вярнуцца да нармальнага ладу жыцця. Неўзабаве неабыякавыя беларусы пачалі дапамагаць прыстанку ежай, адзеннем ды іншым. Але мясцовым уладам ініцыятыва Аляксея прыйшлася недаспадобы. З самага заснавання і цягам трох гадоў складанага існавання чыноўнікі прымушалі былога фельчара зачыніць прытулак. У пошуках ахвяраванняў і духоўнага падтрымання Аляксей выправіўся ў Італію.
19:10
У Менску на плошчы Незалежнасці ў 1991 г. адбыўся самы магутны ў гісторыі Беларусі выступ працаўнікоў у абарону свайго сацыяльна – эканамічнага стану. Страйк, у якім узялі ўдзел сотні тысяч менскіх работнікаў, перарос у агульнанацыянальны, які доўжыўся некалькі дзён. Лідары руху лічаць той страйк перамогаю: кампартыя Беларусі гэтак ніколі і не паднялася пасля гэтага… А неўзабаве жыхары Воршы заблакавалі чыгуначны вузел на знак пратэсту супраць пагаршэння свайго эканамічнага стану… Сведкі – тагачасныя лідары руху работнікаў Сяргей Антончык (Менск) і Віктар Андрэеў (Ворша).
22:05
рэж. Ўіл Гуд (Will Hood), Эдам Лэйвіс (Adam Lavis), 2011 г. , Брытанія – Нямеччына – Польшча
Гэтага вайскоўца не пераблытаеш ні з кім, бо ён мядзведзь. Войтэк прайшоў ІІ сусветную разам з польскай арміяй Андэрса. Гэты 200 – кілаграмовы воін змагаўся ў роце артылерыйскага забеспячэння, жаўнеры дзяліліся з ім півам і цыгарэтамі, а ён быў выдатным сябрам і “добрым салдатам”. Пасля дэмабілізацыі ў 1947 г. Войтэка аддалі ў Эдынбурґскі заапарк
00:40
Сяброўскі праект – капуснік – не на замову, без бюджэту, арганізаванае працы, планавання і менеджменту – стаўся самым значным музычным праектам у найноўшай беларускай гісторыі. Мы вяртаемся ў той час, калі задумваўся праект, і праходзім з удзельнікамі 20 – гадовы шлях ажно да рыхтавання рымейку на сцэне Падляскай оперы ў верасні 2016 – га. Усе, хто меў дачыненне да “Народнага альбому”, пасталелі. Лёс раскідаў іх па розных тусоўках і нават розных краінах. Сяброўскія стасункі не захаваліся. Шмат хто з іх сумняецца: а ці варта рэанімаваць тое, што было актуальна напрыканцы 90 – х? Некаторыя ж мяркуюць, што гэты праект – па – за часам, і цяпер, назапасіўшы досведу, яны здольныя надаць яму другое дыханне. Хто з іх мае рацыю? Ці змогуць удзельнікі сабрацца разам? А калі змогуць, ці здолее новая інсцэнізацыя паўтарыць поспех папярэдняй?
рэж. Яўген Шапчыц, 2016 г. , Беларусь
01:30
Рэактывацыя культавага музычнага праекту сярэдзіны 90 – х. 27 песняў распавядаюць гісторыю заходнебеларускага мястэчка ў міжваенны перыяд. Героі “Народнага альбому” – настаўнікі і гандляры, карчмары і выпівохі, шпіёны і кантрабандысты. Яны мараць і падманваюцца, працуюць і змагаюцца, вяселяцца і маркоцяцца. Іхныя гісторыі сплятаюцца ў гісторыю мястэчка…
04:35
Глядзі таксама
Каментары