Schedule of day 2016/10/13


07:30

Моладзевыя субкультуры.

Тату, радыкальны пірсінг, цялесныя мадыфікацыі, што мяжуюць з калецтвам, бодзібілдынг (асабліва жаночы) Па – моднаму гэта завецца моладевымі субкультурамі. Насамрэч, за гэтымі з’явамі часта хаваецца духоўная пустэча, ды й яшчэ адпаведны лад жыцця.
Дыскусія разгарнецца паміж тымі, хто, сыходзячы з лібертарыянскіх пазіцый, дазваляе моладзі самй абіраць, што ей цікава, і тымі, што бачаць у такіх захапленнях выразна адмоўную ролю. Адны кажуць, што моладзі трэба выплеснуцца, а потым усе будзе добра (вось вам прыклад хіппі). А другія лічаць, што пустэчы не бывае: яна саступае месца сацыяльнай апатыі і маргінэзу.
Насамрэч, размова ідзе пра лесы беларускай моладзі: якая будучыня яе чакае? І ці трэба чакаць? Можа, штосьці трэба і рабць?

08:10
Людзей, якія здалі грошы кампаніі “Драйрона”, каб пабудаваць сабе кватэры на вуліцы Рачная ў Ратамцы пад Менскам, напаткала адна бяда. Дамы ўжо гатовыя, аднак жыць у іх патэнцыйныя жыхары не могуць. А цяпер над імі навісла пагроза ніколі не зладзіць тут улазінаў. Чыноўнікі Менскага райвыканкаму абвесцілі, што ўсе 10 дамоў, кожны з якіх налічвае 24 кватэры, – самавольная забудова і падлягаюць зносу.
Мы запыталіся ў жыхароў Менску: дык што рабіць з будынкамі, якія прызналі самавольнаю забудоваю, і дзе шукаць праўды людзям, падманутым забудоўнікам?
Аляксей Казлюк – адзін з заснавальнікаў праваабарончае ініцыятывы Human Constanta. Акрамя даследавання і прасоўвання каштоўнасцяў свабоднага інтэрнэту каманда Human Constanta займаецца праблемамі ўцекачоў і мігрантаў. Аляксей з аднадумцамі збірае цёплыя рэчы для мігрантаў з Чачэніі, якія доўгі час знаходзяцца ў Берасці.
Экс – кандыдаты ў дэпутаты Палаты прадстаўнікоў Уладзімір Падгол і Алесь Таўстыка трапілі пад суд неўзабаве пасля абвяшчэння вынікаў выбараў. Прычынаю нібыта стала арганізацыя несанкцыянаванае акцыі падчас перадвыбарчае кампаніі. Пры канцы жніўня тагачасныя кандыдаты ў дэпутаты намерыліся занесці ў Менгарвыканкам заявы аб правядзенні перадвыбарчых пікетаў даволі незвычайным спосабам.
Аграгарадок Пятрышкі – цэнтр мясцовага сельсавету. Тут жыве больш за дзве тысячы чалавек. Здаецца, што вакол усё прыгожа і добраўпарадкавана… Але старыя пуні ўжо 3 гады робяць нямала клопату жыхарам вуліцы Рабочая. Калі сцены гаспадарчае пабудовы зусім нахіліліся, мясцовыя звярнуліся да мясцовага кіраўніцтва з прапановаю знесці іх або перабудаваць. У мясцовага сельсавету, што і апынуўся ўласнікам скасабочаных пунь, няма сродкаў зруйнаваць пабудову. Але пуні – улюбёнае месца мясцовае дзятвы – з кожным днём становяцца ўсё больш небяспечнымі.
10:50
Незвычайныя дзеці – зорачкі з асаблівым святлом. Гэта клопат, але таксама і натхненне. Героі праграмы – мадэль з дыягназам ДЦП Ангеліна Уэльская і кіраўнік Цэнтру дапамогі аўтычным дзецям Вячаслаў Паршута.
11:15
Пасля смерці Сталіна народы Еўропы, якія апынуліся ў савецкай сферы ўплыву, пачалі ўздымаць галовы. Найбольш драматычныя падзеі адбываліся ў Вугоршчыне, бо толькі там палітычнае кіраўніцтва адважылася запатрабаваць вываду савецкіх войскаў і абвясціла пра выхад краіны з арганізацыі Варшаўскай дамовы. Фільм апавядае пра лёс Імрэ Надзя, кіраўніка вугорскага паўстання 1956 года, якое савецкія войскі патапілі ў крыві.
13:50

Моладзевыя субкультуры.

Тату, радыкальны пірсінг, цялесныя мадыфікацыі, што мяжуюць з калецтвам, бодзібілдынг (асабліва жаночы) Па – моднаму гэта завецца моладевымі субкультурамі. Насамрэч, за гэтымі з’явамі часта хаваецца духоўная пустэча, ды й яшчэ адпаведны лад жыцця.
Дыскусія разгарнецца паміж тымі, хто, сыходзячы з лібертарыянскіх пазіцый, дазваляе моладзі самй абіраць, што ей цікава, і тымі, што бачаць у такіх захапленнях выразна адмоўную ролю. Адны кажуць, што моладзі трэба выплеснуцца, а потым усе будзе добра (вось вам прыклад хіппі). А другія лічаць, што пустэчы не бывае: яна саступае месца сацыяльнай апатыі і маргінэзу.
Насамрэч, размова ідзе пра лесы беларускай моладзі: якая будучыня яе чакае? І ці трэба чакаць? Можа, штосьці трэба і рабць?

14:35
Людзей, якія здалі грошы кампаніі “Драйрона”, каб пабудаваць сабе кватэры на вуліцы Рачная ў Ратамцы пад Менскам, напаткала адна бяда. Дамы ўжо гатовыя, аднак жыць у іх патэнцыйныя жыхары не могуць. А цяпер над імі навісла пагроза ніколі не зладзіць тут улазінаў. Чыноўнікі Менскага райвыканкаму абвесцілі, што ўсе 10 дамоў, кожны з якіх налічвае 24 кватэры, – самавольная забудова і падлягаюць зносу.
Мы запыталіся ў жыхароў Менску: дык што рабіць з будынкамі, якія прызналі самавольнаю забудоваю, і дзе шукаць праўды людзям, падманутым забудоўнікам?
Аляксей Казлюк – адзін з заснавальнікаў праваабарончае ініцыятывы Human Constanta. Акрамя даследавання і прасоўвання каштоўнасцяў свабоднага інтэрнэту каманда Human Constanta займаецца праблемамі ўцекачоў і мігрантаў. Аляксей з аднадумцамі збірае цёплыя рэчы для мігрантаў з Чачэніі, якія доўгі час знаходзяцца ў Берасці.
Экс – кандыдаты ў дэпутаты Палаты прадстаўнікоў Уладзімір Падгол і Алесь Таўстыка трапілі пад суд неўзабаве пасля абвяшчэння вынікаў выбараў. Прычынаю нібыта стала арганізацыя несанкцыянаванае акцыі падчас перадвыбарчае кампаніі. Пры канцы жніўня тагачасныя кандыдаты ў дэпутаты намерыліся занесці ў Менгарвыканкам заявы аб правядзенні перадвыбарчых пікетаў даволі незвычайным спосабам.
Аграгарадок Пятрышкі – цэнтр мясцовага сельсавету. Тут жыве больш за дзве тысячы чалавек. Здаецца, што вакол усё прыгожа і добраўпарадкавана… Але старыя пуні ўжо 3 гады робяць нямала клопату жыхарам вуліцы Рабочая. Калі сцены гаспадарчае пабудовы зусім нахіліліся, мясцовыя звярнуліся да мясцовага кіраўніцтва з прапановаю знесці іх або перабудаваць. У мясцовага сельсавету, што і апынуўся ўласнікам скасабочаных пунь, няма сродкаў зруйнаваць пабудову. Але пуні – улюбёнае месца мясцовае дзятвы – з кожным днём становяцца ўсё больш небяспечнымі.
18:25
У праграме высмейваецца мана беларускіх уладаў, «рэал-палітыку» лідараў Еўразвязу і агрэсіўнасць «паўсталых з каленяў» расейскіх уладаў.
19:00
Чачэнскія ўцекачы спрабуюць выехаць з Беларусі ў Польшчу, аднак праз тое, што палякі з цяжкасцю іх прапускаюць, у Берасці ўтварыўся сапраўдны лагер. Уцекачоў робіцца ўсё болей – прыязджаюць новыя семі, з дзецьмі. Яны спачатку жылі на вуліцы, цяпер здымаюць кватэры. Кожная раніца для бальшыні з іх пачынаецца з набывання квіткоў і спробы сесці ў цягнік да польскага Тэрэспалю, а дзень канчаецца вяртаннем у Берасце ды чаканнем новае спробы. Кароткі, але поўны адчаю шлях – на прыкладзе адной сямі ўцекачоў.
22:40
рэж. Лізе Бірк Педерсен (Lise Birk Pedersen ), 2011 г., Данія
Галоўная гераіня фільма – Маша, камісар руху «Нашы». Вырашыўшы ў 15-гадовым узросце ўступіць у гэты рух, дзяўчына зрабіла імклівую і галавакружную кар’еру. Заняўшы месца сярод лідэраў руху, яна аднойчы сфатаграфавалася з самім Уладзімірам Пуціным. Паколькі дзяўчына захаплялася ім і ўспрымала яго як ідэал палітычнага лідэра, ад паўнаты пачуццяў яна нават пацалавала яго. Маша выстаўляе сваю кандыдатуру для перавыбрання ў «Нашы». Перамога яе больш радыкальнага суперніка, чыя праграма называецца «Барацьба з ворагамі Расеі», прымушае дзяўчыну пераасэнсаваць свой удзел у дзейнасці руху. Дзяўчына знаёміцца з носьбітамі іншых палітычных поглядаў, у тым ліку з журналістам Алегам Кашыным, з якімі ёй трэба весці дэбаты на тэлебачанні. Насуперак логіцы падзей, заўзятыя палітычныя праціўнікі становяцца сябрамі. Даведаўшыся аб жорсткім нападзе на Алега, Маша пераасэнсоўвае свае палітычныя погляды і пакідае рух «Нашы».
01:25
Глядзі таксама
Каментары