Аляксандр Фядута Вакула і чорт, Трамп і спецслужбы

паліткансультант

Я не ведаю, хто ў іх у Штатах працуе Лідзіяй Ярмошынай. Хутчэй за ўсё, ніхто. Але механізмы дзейнічаюць прыблізна той самай ступені эфектыўнасці.

У пятніцу, 6 студзеня – па нашым календары атрымліваецца зусім гогалеўскі сюжэт, бо ў нас гэта ноч перад Калядамі – тры амерыканскія спецслужбы публікуюць справаздачу аб умяшанні Расеі ў хаду прэзідэнцкай выбарчай кампаніі ў ЗША. Прычым робяць справаздачу аб гэтым таму самаму прэзідэнту, які і быў міжвольным бенефіцыярам (выгадаатрымальнікам, кажучы на мове эканомікі) расейскага ўмяшання.

Вось толькі не чытайце мне лекцыю пра тое, як амерыканская дэмакратыя цяпер «адкруціць» усё назад і будуць прызначаныя паўторныя выбары – замест прызнаных несапраўднымі. Гэта чорт у Гогаля можа неспадзявана выпусціць скрадзены ім месяц – а ў ЗША прэзідэнт уладу выпусціць выключна па дурасці і толькі тады, калі дурасць гэтая становіцца непрыкрыта-відавочнай для ўсіх. Трамп не дурань, што б там пра яго ні казалі да абрання. А пасля абрання ўсім раптам стала відавочна: разумны! І яшчэ які!

Тады ў чым жа справа. Кіраўнікі трох амерыканскіх спецслужбаў – наіўныя людзі, якія заклікалі Трамп пакаяцца? Не. Ім па пасадзе наіўнымі быць не належыць. Тады ў чым справа?

Усё проста – на мой погляд.

Трампа абралі б у любым выпадку. У дакладнасці паводле Гогаля: ідзе мяцеліца, месяца няма на небе, Вакула павінен пайсці да Аксаны, дачкі Чуба, але Чуб у непагадзь вернецца дадому, каваля застукалі з дачкой – і!.. Алгарытм прапісаны загадзя. Але месяц свеціць і, як мы памятаем, пачынае дзейнічаць зусім іншы алгарытм – той, дзе ўжо Чуб ідзе да маці каваля, каб за ёй злёгку прыўдарыць.

Уласна кажучы, і тут дзейнічае іншы алгарытм. Трамп абралі б, як мы ўжо сказалі вышэй, у любым выпадку: галасавалі супраць спадарыні Клінтан, спадара Клінтана і ўсіх іншых спадароў, чые прозвішчы парадкам надакучылі выбаршчыку (гл. артыкул у Вікіпедыі пра прэзідэнцкія выбары ў Рэспубліцы Беларусь 1994 г. – цалкам аналагічная сітуацыя ). Прадухіліць гэтую непазбежную катастрофу спецслужбы маглі, але занадта дарагі для ўсёй амерыканскай дэмакратыі коштам. А амерыканская дэмакратыя нават для дырэктара ФБР застаецца вышэйшай і беспярэчнай каштоўнасцю. Таму абрацца Трампу не перашкаджалі, але пастанавілі некалькі абмежаваць яго спрытнасць пасля абрання.

Што і адбылося.

Таму што цяпер занадта крута змяніць курс ЗША ў дачыненні да Расеі не атрымаецца. Зразумела, што да нейкай ступені рэвізіі ён падпадзе, і нейкія найбольш адыёзныя моманты ў санкцыях Трамп знойдзе магчымасць змякчыць. Але вось пацалункаў з Пуціным дакладна не будзе. Бо гэтага моманту ўвесь амерыканскі істэблішмент толькі і чакае: ага, цалуецеся?! Значыць, было яно ў вас з ім, гэтае самае ўмяшанне, і празмерныя саступкі Расеі – плата за вынік гэтага ўмяшання!

Найбольш забаўная рэч, што першымі ў такую трактоўку павераць як раз тыя, хто галасаваў за Трампа. Бо менавіта гэтыя людзі першымі вераць у любую плётку пра масонаў, тэорыі сусветнай змовы, закулісных змовах сіяністаў з антысемітамі ды інш. І справаздача амерыканскіх спецслужбаў была зробленая зусім не для таго, каб падвергнуць сумневу легітымнасць новага прэзідэнта ЗША – гэта значыць, усю сістэму амерыканскай дэмакратыі, а для таго акурат, каб скарыстацца яе эфектыўнасцю. Грамадскае меркаванне абрала Трампа? Вось цяпер грамадскае меркаванне і вызначыць той курс, якім на самай справе ён павядзе карабель амерыканскай мары.

Гогалеўскаму Вакуле было прасцей: схапіў чорта за хвост і вызначыў канчатковую кропку маршруту – нясі, маўляў, мяне ў Санкт-Пецярбург, да самой царыцы! А тут, каб дагадзіць грамадскаму меркаванню ЗША, чорту рыж… – вой, прабачце, – Доналду Трампу – прыйдзецца спачатку – да Санкт-Пецярбургу – прыляцець у Берлін. Прынамсі б – у Берлін.

іншыя запісы
Каментары