Як Павел Вінаградаў з’ехаў у бярэзінскую «ссылку» (Фотарэпартаж)


  • [gallery ids="0"]

    Грамадскі актывіст, лідар моладзевай арганізацыі «Zmena» Павел Вінаградаў 12 снежня з'ехаў да бацькі ў райцэнтр Беразіно, што за 100 кіламетраў ад сталіцы.

    Прычынамі свайго ад'езду ён назваў сямейныя абставіны і пратаколы «за п'янку». «Міліцыя паабяцала мне, што, калі яны ўступяць у сілу, мяне адправяць на камісію, на якой мяне плануюць зрабіць хранічным алкаголікам і потым накіраваць у ЛПП. І каб гэтага не адбылося, я вырашыў з'ехаць ад граху падалей з горада-героя Мінска ў горад Беразіно», – сказаў Павел.

    Журналісты і праваабаронцы, якія сабраліся, каб падтрымаць актывіста, параўналі сітуацыю са ссылкаю з Масквы ў Горкі аднаго з лідараў праваабарончага руху ў СССР Андрэя Сахарава. У 1960-1970-я ў СССР такое практыкавалася ў дачыненні да дысідэнтаў, прычым у шмат якіх выпадках ім інкрымінавалі «дармаедства», якое адраджаюць сёння беларускія ўлады.


    [vc_single_image image="2" img_size="large"]

    Бацька Паўла Юрый заўважыў, што ў савецкія часы і Беразіно адрознівалася ў гэтым плане: у горадзе некалькі цагляных заводаў, куды на працы высылалі тых, каго прынята называць «асацыяльнымі элементамі».


    Рэчы актывісту давялося збіраць у паскораным тэмпе, бо нечакана патэлефанавалі з Маскоўскага РУУС і паведамілі, што ў Беразіно ён павінен з'явіцца ў міліцыю яшчэ перад абедам. Павел спакаваў з сабою камп'ютар і сувенір уласнага аўтарства – злепленага з мякішу за кратамі мядзведзя.


    [vc_single_image image="5" img_size="large"]

    Праваабаронцы «Вясны» зрабілі Паўлу сімвалічны падарунак у дарогу – рэпрадукцыю карціны «Ленін у Шушанскім» (як вядома, у гэтай сібірскай вёсцы 27-гадовы ссыльны рэвалюцыянер дарма часу не губляў, агітуючы сялянаў супраць цара) і «Халоднае крыло Радзімы» – кнігу, напісаную ў няволі Алесем Бяляцкім.

    За провадамі ў Менску сачылі людзі ў цывільным. Павел Вінаградаў мяркуе, што правядзе ў Беразіно год.

    Паводле spring96.org, фота Фота Насты Лойкі, spring96.org

    Як Павел Вінаградаў з'ехаў у бярэзінскую «ссылку» (Фотарэпартаж)

Грамадскі актывіст, лідар моладзевай арганізацыі «Zmena» Павел Вінаградаў 12 снежня з’ехаў да бацькі ў райцэнтр Беразіно, што за 100 кіламетраў ад сталіцы.

Прычынамі свайго ад’езду ён назваў сямейныя абставіны і пратаколы «за п’янку». «Міліцыя паабяцала мне, што, калі яны ўступяць у сілу, мяне адправяць на камісію, на якой мяне плануюць зрабіць хранічным алкаголікам і потым накіраваць у ЛПП. І каб гэтага не адбылося, я вырашыў з’ехаць ад граху падалей з горада-героя Мінска ў горад Беразіно», – сказаў Павел.

Журналісты і праваабаронцы, якія сабраліся, каб падтрымаць актывіста, параўналі сітуацыю са ссылкаю з Масквы ў Горкі аднаго з лідараў праваабарончага руху ў СССР Андрэя Сахарава. У 1960-1970-я ў СССР такое практыкавалася ў дачыненні да дысідэнтаў, прычым у шмат якіх выпадках ім інкрымінавалі «дармаедства», якое адраджаюць сёння беларускія ўлады.

Бацька Паўла Юрый заўважыў, што ў савецкія часы і Беразіно адрознівалася ў гэтым плане: у горадзе некалькі цагляных заводаў, куды на працы высылалі тых, каго прынята называць «асацыяльнымі элементамі».

Рэчы актывісту давялося збіраць у паскораным тэмпе, бо нечакана патэлефанавалі з Маскоўскага РУУС і паведамілі, што ў Беразіно ён павінен з’явіцца ў міліцыю яшчэ перад абедам. Павел спакаваў з сабою кампютар і сувенір уласнага аўтарства – злепленага з мякішу за кратамі мядзведзя.

Праваабаронцы «Вясны» зрабілі Паўлу сімвалічны падарунак у дарогу – рэпрадукцыю карціны «Ленін у Шушанскім» (як вядома, у гэтай сібірскай вёсцы 27-гадовы ссыльны рэвалюцыянер дарма часу не губляў, агітуючы сялянаў супраць цара) і «Халоднае крыло Радзімы» – кнігу, напісаную ў няволі Алесем Бяляцкім.

За провадамі ў Менску сачылі людзі ў цывільным. Павел Вінаградаў мяркуе, што правядзе ў Беразіно год.

Паводле spring96.org, фота Фота Насты Лойкі, spring96.org

Глядзі таксама
Каментары