«Я прапаноўваю заходнюю музыку, а яны круцяць расейскі блатняк!»

video

Танцы пад Горадняй маюць часам такі тэмп, што людзям займае дыханне

Якія жарсці разгараюцца на танцляцоўцы для сталых людзей?

У лесе Пышкі пад Горадняй пенсіянеры збіраюцца патанчыць двойчы на тыдзень – у суботы і нядзелі. Час для танцаў адведзены «дзіцячы»: з трох да шасці. Тут ёсць вялікая асфальтаваная пляцоўка, мноства лаваў, мабільныя прыбіральні ды пару пунктаў выязнога гандлю.

https://www.youtube.com/watch?v=ZXCsuQe_yXU&feature=youtu.be

«Даходзіла да таго, што ў дыджэя наўпрост вырывалі мікрафон»

Спадар Ян ходзіць сюды ўжо прыкладна два з паловай гады. Кажа, што ягонае хворае месца – рэпертуар. Маўляў, пенсіянеры «амалоджваюцца», таму тыя, хто цяпер уступаюць у пенсійны век выраслі на «Modern Talking», «ABBA» ды іншых выканаўцах. Дыджэй жа дае зусім іншае – «расейскі блатняк».

«Я раз падышоў да яго, запісаў 50 песняў напярэдадні – на ўсю дыскатэку, аддаю, – распавядае спадар Ян. – А ён мне кажа: «Давай песні на расейскай мове!» Я не супраць расейскіх песняў, але хай будзе рознае. Мы ж у Горадні жывем, а не ў Магілёве ці Гомлі… Даходзіла да таго, што ў дыджэя наўпрост вырывалі мікрафон».

Яшчэ адна праблема – тэмп песняў. Калі дыджэй дае ўвесь час хуткія мелодыі, не чаргуючы з павольнымі, пенсіянеры пачынаюць задыхацца. Улетку часцяком сюды прыязджае хуткая: страта прытомнасці ды сардэчныя прыступы – зусім не рэдкасць. Адна жанчына нават памерла ў танцы.

Спадар Ян аддае перавагу заходняй музыцы, але дыджэй ставіць «расейскі блатняк»

Дыджэй

«Ну чаму ў нас нельга зрабіць як у Іспаніі?»

Не ўсе задаволеныя таксама часам правядзення. Па-першае, улетку сонца яшчэ высока, таму горача. Па-другое, шмат каму хацелася б прыйсці напрыканцы дня і патанчыць, інакш – дзень разбіты. Са сваімі праблемамі пенсіянеры некалі нават звярталіся да гарадскіх уладаў, але ў адказ так нічога і не пачулі.

«Я быў у Іспаніі на падобных танцах, – працягвае спадар Ян. – Дык там афіцыянты ходзяць, замовы прымаюць, а народ паралельна ў карты ці даміно гуляе. Там да гадзіны ночы танцы! Глядзіш, а другой гадзіне, па горадзе разыходзяцца: чатыры жанчыны сталыя пад ручку, за імі – чатыры мужчыны, ідуць, размаўляюць. Гэта мужы і жонкі. Ну чаму ў нас так нельга?»

Ганна Альфрэдаўна ўдзячная кіраўніку краіны за мір

Жанчынам часам не стае партнёраў да танцаў

«Дзякуй гарвыканкаму за танцы, а прэзідэнту – за мір!»

Пасля размовы са спадаром Янам да мяне літаральна падлятае жанчына з мноствам залатых упрыгожанняў, бярэ пад руку:

«Я вельмі ўдзячная гарвыканкаму за тое, што для нас усё гэта арганізавана! Гэта ж бясплатна, мы адпачываем. Нідзе такога няма. Тут не адчуваеш сябе пенсіянерам! І дыджэй Коля, дай Бог яму здароўя!»

Ганна Альфрэдаўна, так завуць жанчыну, кажа яшчэ пра ўдзячнасць прэзідэнту за дабрабыт і мір у Беларусі. Толькі выказаўшы поўны спіс падзякаў, спадарыня адыходзіць.

Усе фатаграфіі:

Канец сезону

Наогул, журналіст з мікрафонам хутка пачынае прыцягваць увагу ўсё большай колькасці сталых людзей. Нехта падыходзіць і даводзіць, што тут мае стаяць тэнісны корт, нехта прапаноўвае зрабіць пра яго перадачу, нехта – наўпрост распавядае пра сваіх родных, дэманструючы маленькія памятыя здымкі, схаваныя ў гаманец.

Цяпер ужо фактычна канец танцавальнага сезону, які доўжыцца ад траўня да верасня. Дзе знайсці месца для сустрэчаў узімку – праблема. Аптымальнае памяшканне, Палац тэкстыльшчыкаў, дзе танцы ладзіліся раней, цяпер пустуе. Зрэшты, наперадзе яшчэ месяц на высвятленне сітуацыі ды танцы на адкрытым паветры.

АК, belsat.eu

Глядзі таксама
Каментары