Мільённыя рахункі за секс па тэлефоне, здзекі над жанчынамі і… любоў


Гэтая гісторыя доўжыцца ўжо цягам 30 гадоў. Менавіта столькі мінулым летам споўнілася галоўнаму яе герою – Раману з Ліды. Ён мае цяжкую псіхічную хваробу, якая не дазваляе яму жыць у грамадстве. 20 гадоў ён бадзяецца па спецыялізаваных інтэрнатах, адкуль яго раз на год рэгулярна адпускаюць дадому, дзе яго заўсёды чакае мама. Але кожны раз пабыўка Рамана скончваецца аднолькава: яго з міліцыяй вязуць назад.

«Рома некалькі разоў на дзень мыецца ў душы, а пасля гэтага мые ручнікі»

Ён нарадзіўся ў сямʼі, якую цяжка назваць шчасліваю: такіх, як ягоны бацька, у народзе называюць шалапутнымі і дэбашырамі. Відавочцы распавядаюць, што не было і дня, каб ён не прыходзіў дадому пабітым, або абадраным – увесь час ён ладзіў бойкі, быў задзірлівым і агрэсіўным, запойным алкаголікам. Не змяніла яго нават нараджэнне сына. Аднойчы, калі хлопчыку было менш за год, ён забег у кватэру і стаў патрабаваць у жонкі грошы на куплю мапеда, які толькі што ўбачыў у краме. Схапіўся за нож.

– Нават і не ведаю, як нам тады ўдалося з ім справіцца, – узгадвае маці Ромы, – пакуль мы сварыліся, бабуля цераз балкон перадала Ромку суседцы збоку, і перабралася да іх сама. Выклікалі міліцыю, і ўсё супакоілася. Хаця такіх выпадкаў было шмат.

З дзяцінства было зразумела, што ў хлопчыка не ўсё ў парадку з псіхікаю. Яму ставілі дыягназ аўтызм, потым – алігафрэнія і шызафрэнія, настаўніца прыходзіла дадому. Так цягнулася некалькі гадоў, пакуль аднойчы Рома, маючы прыступ агрэсіі, не сарваў з настаўніцы шапку. Гэта стала паваротным момантам у лёсе хлопчыка – ад таго часу ён бадзяецца па інтэрнатах…

– А мне ён падабаецца, – з усмешкаю кажа суседка сямʼі, – аднойчы я была ў іхнай кватэры, калі ён прыязджаў на пабыўку, дык чысціня неймаверная! Малайчына ён. І ў ліфце калі сустракаліся – заўсёды стаіць у кутку смірна, і ўвесь такі чысценькі…

Гэтага ў Рамана не адняць: ён па некалькі разоў на дзень прымае душ (дзе абавязкова мыецца з шампунем), пасля кожнага разу мые ручнікі. Яшчэ ён увесь час мые рукі і падоўгу плёскаецца ў ракавіне з адным кубкам. Вось толькі 30 (!) кубаметраў гарачай вады, што Рома выкарыстаў цягам месяцу падчас мінулага прыезду дадому, наўрад ці будуць лёгкім грузам для пенсіі ягонай маці. Раман – акуратыст, ён мае хворую цягу да таго, каб на стале ўсё ляжала пад лінеечку. Ён можа год не быць удома, а затым прыехаць і зладзіць маці разнос за тое, што дзве нейкіх кніжкі па чорнай магіі ў секцыі ляжаць не ў тым парадку, у якім Рома іх пакінуў. Вось толькі ці ёсць гэтая цяга да парадку вынікам добрага выхавання?..

 

16570081085_5f55cc2f02_z

Спачатку, тыдні два пасля шпіталю ён спакойны, – распавядае маці Ромы, – пакуль шпітальныя таблеткі дзейнічаюць – ён затарможаны і неактыўны. Але ўдома ён іх не пʼе (хоць лекар строга рэкамендуе піць) – але што я магу зрабіць? Ён кожны раз абяцае іх піць, і не пʼе… І цягам наступных двух тыдняў пасля гэтых, спакойных, становіцца ўсё больш агрэсіўным. Прайшла аднойчы міма яго, ён у зале сядзеў, і зачапіла яго халатам. А ён толькі што з ваннай выйшаў… Што тут пачалося! Проста шаленства. Думала, забʼе. Ды і калі вяртацца трэба – таксама шалёны – вядома, хто хоча ўсё жыццё з дурнямі прасядзець у інтэрнаце, без нічога…

«А дзе гарантыя, што ён не згвалтуе майго дзіцяці?»

15665065963_d37de8fd93_o

 

Але нельга разглядаць гэтую гісторыю толькі з аднаго боку. Ёсць і другі, вельмі важны: Раман, калі казаць простай моваю, небяспечны псіхічны хворы. І гэта цягам гадоў становіцца праблемаю не толькі для мамы і суседзяў па лесвічнай пляцоўцы, але і для жыхароў усяго гораду.

– А што з яго магло выйсці? У яго ж дзед – дурань, бацька – дурань. І вось гэты дзед па пʼяні ягонага бацю нажом і зарэзаў, – узгадваюць суседзі.

І сапраўды, бацьку Рамана забіў ягоны дзед у 90-м годзе, калі Раману было каля пяці гадоў. Гэта здарылася ў вёсцы, непадалёку ад Ліды. Бацька і сын (дзед і бацька Рамана адпаведна) выпівалі. Невядома, што здарылася паміж імі, але адным ударам нажа ў сэрца бацька забіў свайго сына, за што (ужо ў чацвёрты раз) адправіўся ў турму.

Відавочна, што ў Рамана незадаволеныя сексуальныя патрэбы, якія, верагодна, пад уплывам працяглага ўстрымання або  хваробы перараслі ў нешта нездаровае: выпадковыя сведкі распавядаюць, што, падчас пабыўкі ўдома «на вакацыях» на смартфоне ён увесь час шукаў відэа з катаваннямі і здзекаваннямі над жанчынамі. Маці рэгулярна аплачвала без перабольшвання мільённыя рахункі за званкі сына ў сэрвісы знаёмстваў і сексу па тэлефоне.

– Вы вочы ягоныя бачылі? Гэта ж вулканы, што спяць і могуць абудзіцца ў кожны момант… А як ён гадзінамі туды-сюды па двары ходзіць са складзенымі за спіною рукамі, уткнуўшыся ў зямлю? Дзе гарантыя, што ён, прабачце, не згвалцяць майго дзіцяці? – абурана пытаецца шматдзетная маці, якая жыве ў адным доме з сямʼёй Ромы.

abandoned state psychiatric hospital

Рамана зноўку выпускаюць на пабыўку. Нягледзячы на тое, што апошнім разам ягоныя «вакацыі» скончыліся тым, што ён бегаў амаль цягам содняў па горадзе ад міліцыі і лекараў псіхлячэбніцы, якія прыехалі яго лавіць.

– Ну, так, былі там выпадкі. І петарды ў нашым парку падрываў пад носам у мінакоў, сабак палохаў, і да дзевак нейкіх малалетніх чапляўся, на камеру іх здымаў. Потым яшчэ быў выпадак, калі ён на вуліцы прапаноўваў дзяўчатам выпіць з ім шампанскага, тыя, натуральна, адмовіліся, і ён выліў гэтыя шкляначкі ім на галовы, – узгадвае мама Ромы, але голас яе абрываецца.

Як доўга яшчэ Раман будзе выходзіць з інтэрнату, каб потым з дапамогаю міліцыі зноўку туды патрапіць? Такое адчуванне, што ўсё зменіцца толькі тады, калі здарыцца трагедыя, да якой, падобна, усё бліжэй. Мама жа Рамана да апошняга верыць, што ўсё наладзіцца:

– А можа, гэтым разам ён знойдзе працу і будзе жыць, як усе? Ён патрабуе зноўку яго забраць, аднавіць дзеяздольнасць… Ну, а што, зірніце вакол, колькі дурняў, і ніхто ў інтэрнатах не жыве. Вядома, ежа там кепская, бʼюць санітары, холадна, што там за жыццё? Зубную пасту санітаркі забіраюць, яшчэ штосьці… Паспрабуй пражыві ўсё жыццё вось так, у гэтым шпіталі, як у турме. І ездзіць мне туды цяжка. А можа, забяру, і не будзе ён ужо ваду ліць ды грошы транжырыць… а можа, усё будзе нармальна, абяцае ж.

З этычных меркаванняў імёны герояў матэрыялу змененыя.

ЯБ, belsat.eu

Глядзі таксама
Каментары