«Імем Рэспублікі Беларусь…» Рэпартаж з абвешчання смяротнага прысуду

Рэпартаж

Смяротны вырак для забойцы зачытвалі цягам 1,5 гадзіны. Твару падсуднага не відаць. Рукі ён трымае за спіною, хваляванне выдаюць толькі рухі пальцаў ды тое, як ён прамінаецца з нагі на нагу.

На паседжанні ў Гарадзенскім абласным судзе прысутнічалі каля 20 асобаў, у тым ліку – родныя забітых ды журналісты. Большую частку зачытанага выраку склалі апісанні траўмаў, якія Іван Кулеш нанёс сваім ахвярам: пераломы, кровападцёкі ды інш.

Найстарэйшым са сваякоў ахвяраў суддзя Анатоль Заяц прапаноўвае прысесці, каб не слухаць усю прамову стоячы…

Чытайце таксама: У Горадні да расстрэлу прыгаварылі Івана Куляша

Забіваў трубой і сякераю, браў грошы ды гарэлку

Суд прызнаў Івана Кулеша вінаватым у трох забойствах, здзейсненых на Лідчыне ў 2013 і 2014 гг. Гэта былі злачынствы, здзейсненыя з асабліваю жорсткасцю: трох жанчын-прадавачак падсудны забіў, карыстаючыся кавалкам жалезнай трубы ды сякераю. Усё – дзеля грошай ды рабунку (з крамы браў алкаголь, цыгарэты, цукеркі).

Злавілі Кулеша год таму ў цягніку ў Наваельні: разам з сябрам ён накіроўваліся ў Баранавічы, каб выдаткаваць там нарабаваныя грошы. Сваіх «заслугаў» забойца не хаваў, распавёўшы пра ўсё ў падрабязнасцях спачатку сукамернікам, пасля – аператыўнікам.

Псіхіятрычная экспертыза выявіла ў Кулеша «дысацыяльнае расстройства асобы», але агулам прызнала адэкватным на момант здзяйснення злачынстваў.

Спакойны забойца і нервовыя міліцыянты

Адвакат забойцы, які настойваў на пажыццёвым зняволенні, цягам працэсу адмаўляўся кантактаваць з журналістамі.

Працаўнікі міліцыі трымаліся даволі напружана, магчыма, чакалі нейкіх правакацыяў або неадэкватных паводзінаў з боку прысутных або абвінавачанага. Усіх, хто заходзіў у залу, правяралі металадэтэктарам. Звонку, на скрыжаванні вуліц Карбышава і Васілька сітуацыю пільнавалі міліцыянты ў цывільным (у аператара «Белсату», які застаўся звонку, двойчы правяралі дакументы і змесціва торбаў).

Іван Кулеш усё паседжанне трымаўся спакойна, стоячы ў клетцы тварам да суддзі. Інкрымінаваныя артыкулы – гэта «Разбой», «Крадзеж», «Замах на забойства» і «Забойства». Паводле сукупнасці злачынстваў быў вынесены вырак: выключная мера пакарання – растрэл.

«Каб толькі хутчэй! І ніякіх ільготаў!»

Пасля абвяшчэння выраку і заканчэння паседжання з залі вывелі прысутных, апошнім – абвінавачанага, ужо з закрытымі за спіной кайданкамі.

«Цягам гэтага ўсяго я страціла зрок, здароў, надзею ўсялякую… – скрозь слёзы кажа маці забітай прадавачкі Аляксандра Казак, – таму выракам я задаволеная. Каб толькі хутчэй! І ніякіх ільготаў! …Ён жа жыў 10 месяцаў у доме насупраць нас! Як так можна?!..»

На выхадзе з суда прысутныя нейкі час пастаялі некалькімі групкамі: асобна журналісты з дзяржаўных і незалежных СМІ, асобна – родныя забітых. Адвакат сышоў, мабыць, адным з першых, ні з кім не размаўляючы. Праз хвілін 10 усе разышліся, а неўзабаве – з задняга дворыка абласнога суду ад’ехаў міліцэйскі спецаўтобус з забойцам. Браму адчынялі і зачынялі ўсё тыя ж нервовыя міліцыянты, аддаючы каманды на павышаных танах.

«Менш злачынстваў ад гэтага не стане»

Беларусь застаецца адзінаю краінаю ў Еўропе, дзе выносяць і выконваюць смяротныя прысуды. Нават у Расеі дзее мараторый на смяротнае пакаранне.

«Зразумела, калі вышэйшай меры патрабуюць родныя, – гаворыць праваабаронца з цэнтру «Вясна» Віктар Сазонаў, – але калі так прагне грамадства – гэта насцярожвае. Менш злачынстваў жа ад гэтага не стане. Павінна быць прафілактыка».

Віктар Сазонаў мяркуе, што ўлады пакуль не зразумелі, што падобныя моманты сапраўды важныя для Еўропы, і толькі таму тэма смяротнага пакарання пакуль не сталася «паўнавартасным прадметам гандлю».

АК, belsat.eu

Фота belapan.com

Глядзі таксама
Каментары