Былы літоўскі міністр: Незалежнасць Беларусі – гэта статус аўтаномнай вобласці Расеі


«Казаць, што сёння Беларусь незалежная, – мабыць, занадта моцна», – заўважыў былы міністр замежных спраў Літвы Аўдронюс Ажубаліс пасля дыскусіі ў літоўскім Сейме, прымеркаванай да Дня Волі.

«Я б назваў сітуацыю ў Беларусі вельмі падобнай да так званай незалежнасці Германскай Дэмакратычнай Рэспублікі, якая ў часы «халоднай вайны» была акупаваная расейскімі войскамі. Тады камуністычныя партыя Нямеччыны была лаяльным сатэлітам кіраўніцтва Савецкага Саюзу. Мы можам выкарыстоўваць розныя дэфініцыі, але факт у тым, што так званая незалежнасць Беларусі – гэта статус аўтаномнай вобласці Расеі, пачынаючы з таго, што мы ведаем пра расейскія войскі (расейскія базы ў Беларусі – Belsat.eu), наконт эканамічнага падмацунку, наконт лаяльнасці да крамлёўскай палітыкі і наконт падабенства з Расеяй у правах чалавека, свабодных выбарах, значэнні спецслужбаў і гэтак далей», – адзначыў спадар Ажубаліс пасля дыскусіі «2015-ты год у Беларусі: калі геапалітыка бярэ верх над каштоўнасцямі дэмакратыі».

Утварэнне БНР былы міністр назваў «прыгожай спробай» і канцавой мэтай Беларусі – «стаць нармальнай, дэмакратычнай, еўрапейскай і незалежнай дзяржавай».

Паводле спадара Ажубаліса, кіраўнік Беларусі Аляксандр Лукашэнка не ўдзельнічае ў мірных перамовах наконт сітуацыі ў Данбасе, бо толькі дае пляцоўку для перамоваў іншым бакам. Хоць Лукашэнка падае сябе як пасярэдніка, аднак пра ягоную асаблівую міратворчую місію гаварыць не даводзіцца, заўважыў былы кіраўнік літоўскай дыпламатыі.

Яшчэ адзін удзельнік дыскусіі з нагоды Дня Волі – дэпутат Сейму Літвы Рокас Жылінскас – адзначыў: «На жаль, мусім прызнаць, што нашыя сябры-беларусы, цярплівыя як і мы, усё ж болей памяркоўныя да ўціску, прыгнёту, здзекаў. І некалькі год таму, калі я ездзіў па Паўночнай Беларусі як назіральнік на выбарах ад АБСЕ, мне давялося сутыкнуцца з нежаданнем людзей мяняць нешта і мяняць сябе».

Дэпутат узгадаў, што яшчэ ў савецкія гады меў шмат сяброў у Беларусі, з якімі разам будаваў планы на будучыню. «Цяпер я бачу, што нашыя спадзевы на будучыню спраўдзіліся, а іх надзеі – не. Таму за свой асабісты абавязак лічу дапамагчы гэтым людзям дасягнуць таго, пра што мы марылі разам».

МЯ, belsat.eu

Глядзі таксама
Каментары