У саракавінах па беларускім герою Майдану шукалі «палітыку»


https://youtu.be/BQ7gg09T-88
Сорак дзён таму на Майдане загінуў 26-гадовы гамяльчук Міхаіл Жызнеўскі. У Кіеве з хлопцам, што шэсць гадоў пражыў ва Украіне, развітваліся як з героем. На радзіме ж хавалі ў поцемках пад пільнаю ўвагаю людзей у цывільным. І цяпер, на саракавіны, міліцыя дашуквалася палітычных акцэнтаў у памінальных урачыстасцях.

Любімая песня Міхаіла Жызнеўскага – “Плыне кача”, у якой сын просіць прабачэння ў маці за тое, што загінуў на чужой зямлі, стала для яго прарочаю. А пасля зрабілася памінальнаю па ўсіх забітых у сутычках. Калі за свабоду Украіны загінуў беларус, пачуццяў не стрымлівалі нават дактары на Майдане.
{movie} Саракавіны па Жызнеўскім|right|15130{/movie}
АЛЕГ МУСІЙ, КААРДЫНАТАР МЕДСЛУЖБЫ МАЙДАНУ:
“Я хачу падзякаваць беларускім актывістам, беларускаму народу за тое, што яны выхавалі такога годнага сына, што бараніў Украіну”.

На Майдане Жызнеўскі быў у шэрагах самаабароны. Між іншага, ён спрабаваў прадухіліць правакацыі супраць жаўнераў унутраных войскаў. На развітанне з ім у Кіеве прыйшлі дзясяткі тысячаў чалавек. У той дзень яму споўнілася б 26 гадоў. А так яго хавалі на радзіме – у поцемках, пад наглядам людзей у цывільным. Міліцыя нават цяпер, на саракавіны, не дае спакою блізкім забітага.

НАТАЛЛЯ ЖЫЗНЕЎСКАЯ, СЯСТРА ЗАБІТАГА:
“Літаральна ўчора патэлефанавалі, сказалі, што міліцыя па ўсіх сталовых шарыцца, шукаюць, дзе мы будзем ладзіць памінальны абед. Нібыта гэта “палітычная справа”. Аднаго не разумею – сорак дзён, якая ж гэта палітычная справа?”

Бацька забітага дагэтуль у шоку ад такога стаўлення ўладаў. Асабліва пасля таго, як пабачыў, як праводзілі ягонага сына ў Кіеве. І даведаўся, што радыкальная правая ўкраінская партыя УНА-УНСО, чальцом якой быў Жызнеўскі, дамагаецца надання яму звання героя Украіны.

МІХАІЛ ЖЫЗНЕЎСКІ, БАЦЬКА ЗАБІТАГА:
“Колькі мы ішлі ад храму да Майдану, неслі на плячах яго хлопцы. Не хацелі мяняцца. Стаміліся, ужо відаць было. Я кажу: змяніце. Я за труною ішоў са сваімі. Яны не хацелі мяняцца, хоць і стомленыя былі. Усе лічылі за гонар”.

Тыя першыя смерці на Майдане толькі на некалькі тыдняў спынілі кровапраліцце. Супрацьстаянне 18–20 лютага забрала жыцці дзясяткаў чалавек.

Усевалад Шлыкаў, “Аб’ектыў”, belsat.eu

Глядзі таксама
Каментары